Ас-Саффат сүрәсе — Аять 152

Сүзләрнең мәгънәләре:

• وَلَدَ اللَّهُ — "Аллаһ бала тудырды" яки "Аллаһның баласы бар", дигән ялган сүз.
• وَإِنَّهُمْ لَكَاذِبُونَ — "Алар, әлбәттә, ялганчылар".

Аять тәфсире:

Бу аятьтә Аллаһы Тәгалә мөшрикләрнең иң зур ялганын һәм Аллаһка карата иң олы әдәпсезлеген фаш итә. Мәккә мөшрикләре, Аллаһыга угыл-кызлар нисбәтләп, "Аллаһның баласы бар", дип әйтәләр иде. Алар фәрештәләрне Аллаһның кызлары дип атыйлар, бу — аларның Аллаһка карата ялган сүзе һәм уйдырмасы. Әмма Аллаһы Тәгалә моңа бик нык ачулана һәм аларның бу сүзләрен кискен рәвештә ялган дип бәяли. Чөнки Аллаһы Тәгалә һәрнәрсәдән бикә, Ул — бердәнбер, Уның бертуган да, баласы да, хатыны да юк. Ул һәрнәрсәне бар итүче, әмма Үзе бернәрсәгә дә мохтаҗ түгел. Аларның бу ялган сүзләре — наданлыктан һәм Аллаһыны дөрес танымаудан килә. Алар Аллаһының бөеклеген, кодрәтен һәм пакьлеген аңламыйлар, шуңа күрә Ул турында кешеләргә хас сыйфатларны әйтәләр.

Гыйбрәтләр:

• Аллаһы Тәгалә һәр кимчелектән, һәр кешегә хас сыйфатлардан пакь. Ул — бердәнбер, Уның баласы булу мөмкин түгел, чөнки бала булу — мохтаҗлык һәм ихтыяҗ билгесе, ә Аллаһ һичкемгә мохтаҗ түгел.
• Аллаһыга карата ялган сүзләр әйтү — иң олы гөнаһ. Кеше Аллаһы турында белемсездән сөйләмәскә, Ул турында тик Коръән һәм сөннәттә килгәннәрне генә әйтергә тиеш.
• Мөшрикләрнең Аллаһка бала нисбәтләве — аларның акылсызлыгы һәм тупаслыгы. Чөнки аларның үзләре дә кыз балаларны яратмыйлар, ә Аллаһка кызлар нисбәтлиләр. Бу — аларның үзләре дә аңламаган бер хурлыклы сүз.
• Бу аять безгә Аллаһының берлеген, бөеклеген һәм камиллеген искә төшерә, безне Ул турында дөрес тәсвирларга өйрәтә.