Saffot surasi — Oyat 152

Kalima ma'nolari:

• وَلَدَ اللَّهُ: Allohning farzandi bor, deb da'vo qilish.
• لَكَاذِبُونَ: Ular o'z da'volarida yolg'onchidirlar.

Tafsir:

Mushriklar Alloh taologa nisbatan eng og'ir bo'htonlardan birini qilib, Uning farzandi borligini da'vo qilishdi. Ular farishtalarni Allohning qizlari deb atashar va shu orqali Allohga farzand nisbat berishar edi. Holbuki, Alloh taolo har qanday kamchilikdan, farzandga ega bo'lish ehtiyojidan mutlaqo pokdir. U hech narsaga muhtoj emas, U yagona, samad (hammaga yetarli) zotdir. Uning farzandi bo'lishi aqlan ham, shariatan ham mumkin emas. Mushriklarning bu da'volari butunlay asossiz, yolg'on va uydirmadir. Ular bu gapni bilmasdan, hech qanday dalilsiz, faqat o'zlarining xom xayollari va noto'g'ri tasavvurlari tufayli aytishdi. Alloh taolo ularning bu yolg'on da'volarini rad etib, ularning shu gapda ham yolg'onchi ekanliklarini bayon qilmoqda.

Foydalar:

• Alloh taolo har qanday nuqsondan pokdir. Unga farzand nisbat berish — eng katta yolg'on va gunohdir.
• Inson o'zi bilmagan narsa haqida gapirmasligi, ayniqsa, Alloh haqida ilmga asoslanmagan da'volarni qilishdan saqlanishi kerak.
• Islom dini aqlni hurmat qiladi va insonlarni bilgan narsalariga amal qilishga, bilmaganlarini esa o'rganishga chorlaydi. Allohga nisbatan har qanday noto'g'ri e'tiqoddan poklanish — haqiqiy imonning belgisidir.
• Bu oyat musulmonlarga o'z e'tiqodlarini to'g'ri bilishlari va Allohning buyukligini, Uning barcha kamchiliklardan pok ekanini chuqur anglab yetishlari lozimligini o'rgatadi.