سورت صافات — آیت 30

د معنیٰ پرده:

• سلطان: قوت، غلبه، حجت یا زور.
• طاغین: له حد نه تېرېدونکي، سرکښه، د حق نه اوښتي.

تفسیر:

د قیامت په ورځ به مشرکان له خپلو مشرانو او لارښودونو سره په داسې حال کې مخامخ شي چې دوی به یو پر بل تورنوي. مشران به خپلو پیروانو ته وايي: "موږ پر تاسو باندې هېڅ زور او قوت نه درلود، چې تاسو مو په زور کفر او ګناه ته اړ ایستلي وای. موږ نه داسې حجت درلود او نه دا توان، چې تاسو له ایمان نه منع کړو. بلکې تاسو پخپله داسې قوم وئ چې له حد نه مو تېری کړی و، په کفر او ضلالت کې مو ډېر زیات تېری کړی و، او په خپله خوښه مو د حق پر وړاندې سرکشي کوله."

نو دا خبره روښانه ده چې مشرانو یوازې د بلنې او مشورې درجه لرله، خو پیروانو په خپله خوښه او له خپلې سرکشۍ او ضلالت نه يې د دوی خبره ومنله. نو ځکه به هر څوک د خپل عمل په سزا کې وي، او د دوی دا خبرې به د یو بل پر وړاندې هېڅ ګټه ونه کړي.

فايدې:

1. دا چې انسان په خپلو عملونو کې ازاد دی، او هېڅوک یې په زور ګناه ته نه شي اړولای. نو ځکه باید هر څوک د خپلو کړنو مسؤلیت ومني او پر بل یې وا نه اچوي.
2. په قیامت کې به هېڅ عذر او بهانه ومنل نشي، او د مشرانو او پیروانو ترمنځ به داسې جګړه وي چې یو به له بل نه بېزاره وي. نو باید په دې نړۍ کې له ښو عملونو سره ځان چمتو کړو.
3. دا چې د حق پر وړاندې سرکشي او له حد نه تېری د انسان د هلاکت سبب ګرځي، نو باید له طغیان او سرکشۍ ځان وساتو او د الله تعالی په امرونو باندې عمل وکړو.
4. دا چې مشران او لارښودان باید پوه شي چې دوی یوازې د بلنې مسؤلیت لري، نه د زور او جبر، او پیروان باید ځانونه د هغو کسانو له خبرو نه وساتي چې د حق پر خلاف یې بلنه کوي.