سورت صافات — آیت 31

د مهمو کلمو معنا:

• فَحَقَّ: ثابت او لازم شو، پرېووت.
• قَوْلُ رَبِّنَا: زمونږ د رب هغه خبره او وعید چې د عذاب په اړه یې کړی و.
• لَذَائِقُونَ: خوند اخیستونکي، یقینًا د عذاب خوند به ګورو.

د آیت تفسیر:

کله چې مشرکان او د دوی پیروان په دوزخ کې سره راټول شي، دوی به یو بل ته وايي: زمونږ د رب هغه خبره او وعید چې په دنیا کې یې د عذاب په اړه کړی و، پر مونږ باندې ثابت او لازم شو. هغه وعید چې الله تعالی وکړ: "چې زه به له تا او ستا له پیروانو څخه جهنم ډک کړم." نو اوس مونږ ټول — مشرکان او پیروان — یو شان د دې عذاب خوند اخلو، او دا زمونږ د خپلو ګناهونو او سرغړونو پایله ده چې په دنیا کې مو کړي وو. نه مونږ کولای شو چې له دې عذاب څخه وتښتو، او نه هم کومه بله لاره شته. دا زمونږ د اعمالو سزا ده، او الله تعالی په خپله خبره کې هرګز خلاف نه کوي.

فايدې:

• د الله تعالی خبره او وعید حتمي او ثابت دی، او د هغه په وعدو کې هېڅ بدلون نه راځي. دا مونږ ته د الله د صدق او عدل ښکارندويي کوي.
• د ګناه او معصیت پایله تل بدبختي او عذاب دی، او هر څوک چې په دنیا کې د الله له حکمونو سرغړونه کوي، د آخرت په عذاب به یقینًا اخته شي.
• دا آیت مونږ ته د دې لارښوونه کوي چې د الله له وعیدونو څخه ووېرېږو او د هغه د رحمت او مغفرت په لور رجوع وکړو، ځکه چې د الله رحمت د هغه له عذاب څخه ډېر پراخ دی، خو د هغه عذاب هم د ظالمانو لپاره حتمي دی.
• مونږ باید له هغو خلکو سره ملګرتیا ونه کړو چې د الله له لارې څخه انحراف کوي، ځکه چې په قیامت کې به دوی یو بل ته د عذاب په رسولو کې شریک وي، لکه څنګه چې دا آیت ښیي چې مشرکان او پیروان به ټول په عذاب کې سره یو ځای وي.