Surah As-Saffat — Aya 30

Ma’anonin Kalmomi:

• Sulṭān: Ƙarfi, iko, ko hujja da za ta tilasta ku.
• Ṭāghīn: Mutanen da suka ƙetare iyaka a cikin kafirci da ɓata.

Tafsirin Ayar:

A cikin wannan ayar, masu bin shirka (waɗanda suke bin shugabannin kafirci) za su ce wa shugabanninsu a cikin wuta: “Ba ku da wani iko a kanmu a duniya, ba ku tilasta mana mu kafirta ba, ba ku da wata hujja da za ku kore mu daga gaskiya. Amma ku da kanku kun kasance mutanen da suka ƙetare iyaka a cikin zalunci da girman kai, kuka zaɓi kafirci da ɓata da son rai, ba tare da wani tilas daga gare mu ba. Don haka laifin ya rataya a kan ku, ba a kan mu ba.”

Wannan magana ce ta masu bin shirka a ranar tashin kiyama, suna zargi shugabanninsu, amma shugabannin za su mayar musu da wannan amsa, suna nuna cewa ba su tilasta musu kafirci ba, amma su da kansu sun zaɓi ɓata, kuma sun kasance masu ƙetare iyaka a cikin zalunci da girman kai, suna ƙin gaskiya da rai.

Fa’idojin Ayar:

1. Kowane mutum zai ɗauki nauyin ayyukansa a ranar tashin kiyama, kuma ba zai iya zargin wani da ya tilasta masa yin kafirci ba, domin Allah ba ya tilasta wa kowa yin rashin imani.
2. Ƙetare iyaka da girman kai da ƙin gaskiya suna daga cikin manyan dalilan da ke kai mutum zuwa wuta.
3. Ayar tana nuna cewa shugabannin ɓata ba su da wani iko na gaske a kan mabiyansu, amma mabiyan suna bin su ne saboda son rai da son duniya.
4. Tana tunatar da mu cewa mu yi hattara daga bin kowa ba tare da nazari ba, domin za mu ɗauki nauyin ayyukanmu a gaban Allah.
5. Tana ƙarfafa mu mu riƙe gaskiya, mu nisanta daga girman kai da ƙetare iyaka, domin waɗannan halaye ne ke halaka mutane a duniya da lahire.