سورت صافات — آیت 74

د کلمو معناګانې:

• عِبَادَ اللهِ: د الله بندگان (مخلص بندګان).
• الْمُخْلَصِينَ: هغه کسان چې الله تعالی دوی خپل اخلاص او ایمان لپاره غوره کړي او له هر ډول شرک او نفاق څخه پاک کړي دي.

تفسیر:

په دې آیت کې الله تعالی روښانه کوي چې له هغه عذاب او سزا څخه چې پخوانیو مجرمانو او کافرانو ته ورکړل شوې وه، یوازې هغه بندګان خلاص شول چې الله تعالی دوی د ایمان او توحید لپاره غوره کړي وو. دا هغه کسان دي چې الله تعالی دوی ته د اخلاص خاصیت ورکړی، نو دوی یوازې د الله عبادت کوي، له شرکه ډډه کوي، او په خپلو اعمالو کې یوازې د الله رضا ته ګوري. د دوی نجات د الله د رحمت له امله دی، ځکه چې الله تعالی دوی د دوی د اخلاص په وجه خپلو خاصو رحمتونو ته رسولي دي. دا خبره د حضرت نوح علیه السلام له قوم سره په تړاو راغلې ده، چې کافرانو ته یې عذاب ورکړل شو، خو مومنانو ته یې نجات ورکړل شو. دا یادونه د دې لپاره ده چې د نبي صلی الله علیه وسلم قوم ته وویل شي چې دوی هم د پخوانیو قومونو خبرې اوریدلي او د هغوی آثار یې لیدلي دي، نو باید له دوی عبرت واخلي او د الله له عذابه ووېرېږي.

فایدې:

• دا آیت مومنانو ته ډاډ ورکوي چې که دوی په ریښتیني توګه خپل ایمان او عملونه د الله لپاره خالص کړي، نو الله تعالی به دوی ته نجات او بری ورکړي، لکه څنګه چې پخوانیو پیغمبرانو ته یې ورکړی و.
• اخلاص د نجات او بریالیتوب اساس دی؛ هغه څوک چې په خپلو عبادتونو کې ریا یا شرک لري، د الله له رحمته محرومېږي.
• دا آیت په دې هم اشاره کوي چې الله تعالی خپل مخلص بندګان په خاصه توګه خپل رحمت ته نږدې کوي، نو مومن باید تل د دې مقام د ترلاسه کولو لپاره هڅه وکړي.
• د پخوانیو قومونو سرنوشت د عبرت ځای دی، او دا چې الله تعالی د خپلو پیغمبرانو پیروانو ته تل نجات ورکړی، نو مومنان باید په دې باور ولري چې الله به دوی ته هم په سختو وختونو کې لارښوونه او مرسته وکړي.