Surja Es-Saffat — Ajet 94

Kuptimet e fjalëve:

• يَزِفُّونَ: nënkupton ecjen e shpejtë me hapa të shkurtër e të afërt, duke nxituar me zemërim e inat.

Tefsiri i Ajetit:

Pasi Ibrahimi a.s. i theu idhujt e popullit të tij, duke e lënë vetëm idhullin më të madh që të dëshmonte për atë që kishte ndodhur, populli u kthye dhe pa skenën tronditëse. Ata u drejtuan drejt Ibrahimit duke nxituar me hapa të shpejtë dhe të afërt, të zemëruar e të inatosur për atë që u kishte ndodhur idhujve të tyre. Ata erdhën me nxitim të madh, me zemërim të fortë, për ta ndëshkuar atë për veprimin e tij. Por Ibrahimi, me qetësi e urtësi, i priti dhe u tha atyre: "A adhuroni atë që ju vetë e gdhendni, ndërsa Allahu ju krijoi juve dhe atë që punoni?" – duke i ftuar ata të mendonin për kotësinë e adhurimit të idhujve.

Përfitimet nga Ajeti:

1. Trimëria në të drejtën: Ibrahimi a.s. tregoi guxim të jashtëzakonshëm kur qëndroi i vendosur përballë tërë popullit të tij, duke na mësuar se e vërteta nuk frikësohet nga turmat e mëdha.
2. Urtësia në thirrje: Përgjigjja e tij e qetë dhe logjike ndaj zemërimit të tyre tregon se thirrja në Islam duhet të jetë me mençuri dhe bindje, jo me dhunë e konfrontim.
3. Liria nga robëria ndaj krijesave: Ajeti na kujton se adhurimi i vetëm i Allahut është liria e vërtetë, ndërsa adhurimi i idhujve – qofshin ata gurë, njerëz apo pasione – është robëri poshtëruese.
4. Durimi përballë armiqve: Ibrahimi nuk u tremb nga zemërimi i tyre, por qëndroi i qetë, duke na mësuar se besimtari duhet të jetë i durueshëm dhe i patundur përballë sfidave.