Suurah As-Saaffaat — Aayad 94

Macnada Erayada:

• يَزِفُّونَ: waxay macnaheedu tahay "iyagoo degdegaya oo xoog u soconaya", waxaana loo fasiraa inay yimaadeen iyagoo xanaaqsan oo ordaaya, qaar kalena waxay yiraahdeen waa socod ku dhowaada oo tillaabooyin isku xiga.

Tafsiirka Aayadda:

Markuu Nabi Ibraahim (CS) uu jajabiyay sanamyadii qoomkiisu caabudi jireen, isagoo kan weyn kaga tagay si ay u ogaadaan inuu yahay kan wax ka qabtay, ayaa qoomkiisii oo warqabay ay soo xigeen isagoo degdegaya oo ordaaya, iyagoo xanaaqsan oo la yaaban. Waxay u yimaadeen si dhaqsi ah, iyagoo tillaabooyinkoodu isku xigxigayaan, waxayna doonayeen inay weyddiiyaan waxa uu ku sameeyay sanamyadoodii. Aayaddani waxay muujinaysaa sida ay u xanaaqeen oo ay u degdegeen, laakiin Ibraahim (CS) wuxuu ahaa mid xasilloon oo ku kalsoon Eebe, isagoo og in Eebe la jiro oo u gargaari doono.

Faa'iidooyinka laga qaadan karo Aayadda:

1. Degmada xaqa: Muuminku waa inuu ahaado mid xasilloon marka ay timaaddo xaalado adag, isagoo Eebe ku tala saaran, sida Nabi Ibraahim (CS) oo xasillooni u joogay markii qoomkiisii xanaaqsan ay soo xigeen.
2. Geesinimada runta: Aayaddu waxay ina baraysaa in runta la sheego xitaa haddii ay dadku ka xanaaqaan, maxaa yeelay Ibraahim (CS) wuu ogaa inuu ku jiro jidka toosan, mana uu ka cabsan xanaaqa dadka.
3. Imaan iyo tawakkul: Waxay muujinaysaa in Muuminku uu ku tiirsanaado Eebe oo keliya, isagoo og in Eebe u gargaari doono marka uu ku jiro daacadnimada, sida Ibraahim (CS) oo Eebe ka badbaadiyay dhagarta cadawgiisa.
4. Wanaagga lagu hor imaado xumaanta: Aayaddu waxay ina tusinaysaa sida Ibraahim (CS) uu ugu hor yimid qoomkiisii xanaaqsan iyadoo uu ku jiro nabad iyo xasillooni, taasoo ina baraysa in aan xumaanta lagu celin xumaan, laakiin lagu celiyo wanaag iyo samir.