Surja Es-Saffat — Ajet 95

Kuptimet e fjalëve:

• Tenhitune (تَنْحِتُونَ): gdhendni, skalitni me duart tuaja.

Tefsiri i ajetes:

Kur Ibrahimi pa popullin e tij duke adhuruar idhujt, ai iu drejtua atyre me qëndrueshmëri dhe guxim, duke i qortuar me fjalët: "A e adhuroni atë që vetë e gdhendni me duart tuaja?" Ai donte t'u bënte me dije se sa e palogjikshme është vepra e tyre – ata vetë i skalitnin gurët, i jepnin formë dhe më pas binin në sexhde para tyre, duke i lënë mënjanë Krijuesin e qiejve e të tokës, i cili i krijoi ata dhe i pajisi me të gjitha të mirat. Ata e braktisnin adhurimin e Zotit që ua krijoi duart dhe punën e tyre, dhe adhuronin krijesat e tyre që nuk kishin as dobi as dëm për ta.

Përfitimet nga ajete:

1. Liria e mendimit dhe logjika e shëndoshë: Njeriu duhet të pyesë veten para se të adhurojë diçka: a është kjo e denjë për adhurim? A mos vallë unë vetë e kam bërë atë? Adhurimi i takon vetëm Krijuesit, jo krijesës.
2. Guximi në të drejtë: Ibrahimi a.s. nuk u frikësua nga populli i tij kur i qortoi hapur, duke na mësuar se e vërteta duhet thënë pa frikë, edhe kur kundërshton shumicën.
3. Pastërtia e besimit: Islami e çliron njeriun nga robëria ndaj gjërave që ai vetë i bën – qofshin ato idhuj guri apo çdo gjë tjetër që njeriu e krijon dhe më pas i nënshtrohet asaj.
4. Mirënjohja ndaj Krijuesit: Kur njeriu mendon se duart e tij, mendja e tij dhe vetë ekzistenca e tij janë dhuratë nga Allahu, atëherë ai e kupton se adhurimi i takon vetëm Atij që i dha gjithçka.