سورت زمر — آیت 13

د کلمو معناګانې:

• أَخَافُ: زه وېرېږم.
• عَصَيْتُ: چې ما نافرماني کړې وي.
• عَذَابَ يَوْمٍ عَظِيمٍ: د سترې ورځې (د قيامت) عذاب.

د آيت تفسير:

اي محمده! ته خلکو ته ووايه: زه که د خپل رب نافرماني وکړم، يعنې که زه د هغه په عبادت کې شرک وکړم يا د هغه په امرونو کې سرغړونه وکړم، نو زه د قيامت د سترې ورځې له عذابه وېرېږم. هغه ورځ چې سختی او وحشت يې ډېر لوی دی. دا خبره هغه مهال وه چې کافرانو له پيغمبر څخه غوښتل چې د خپلو پلرونو دين ته راشي، نو الله تعالی ورته ووايل: ته ووايه چې زه د خپل رب له عذابه وېرېږم که چېرې يې نافرماني وکړم. دا د پيغمبر د عبادت او اخلاص د بيان لپاره دی، چې هغه په بشپړ ډول د الله تعالی اطاعت کوي او له هغه پرته له بل چا عبادت نه کوي.

فايدې:

• دا آيت مونږ ته دا ښيي چې له الله تعالی څخه وېره د مؤمن يو له مهمو صفاتو څخه ده، ځکه چې پيغمبر ﷺ سره له دې چې معصوم و، بيا هم د الله له عذابه وېرېده.
• مونږ بايد په خپلو عبادتونو کې اخلاص ولرو او له شرکه ډډه وکړو، ځکه چې شرک د الله له عذابه د ژغورلو مخه نيسي.
• د قيامت د ورځې يادونه مونږ ته دا پند راکوي چې دنيا لنډه او فاني ده، او اصلي برياليتوب د هغې سترې ورځې له عذابه په خلاصون کې دی.
• دا آيت مونږ ته د الله تعالی د رحمت او عذاب ترمنځ توازن ښيي: له يوې خوا د هغه رحمت ته هيله، او له بلې خوا د هغه له عذابه وېره، چې دا دواړه مؤمن ته د نېکو کړنو لپاره تحريک ورکوي.