سورت زمر — آیت 19

د کلمو معناګانې:

• حَقَّ عَلَيْهِ: پر هغه ثابت شوه، لازمه شوه.
• كَلِمَةُ الْعَذَابِ: د عذاب هغه خبره چې پر کافرانو ثابته شوې ده، لکه «دا کسان د اور لپاره دي او زه پروا نه لرم».
• تُنقِذُ: خلاصول، بچ کول.

د آیت تفسیر:

ایا هغه څوک چې پر هغه باندې د عذاب کلمه ثابته شوې ده، ځکه چې په خپل کفر او ګمراهۍ کې یې دوام وکړ او له حق یې مخ واړاوه، ته یې لارښوونه کولی شې؟ ایا ته، ای رسوله، کولی شې هغه څوک وژغورې چې په اور کې دی؟ هرګز نه! ته د دې توان نه لرې چې هغه څوک له اوره وژغورې چې پر هغه د عذاب کلمه ثابته شوې ده. دا خبره یوازې د الله په لاس کې ده؛ هغه چا ته چې وغواړي هدایت ورکوي او چا ته چې وغواړي ګمراه کوي. ته یوازې رسول یې، ستا دنده یوازې تبلیغ دی، نه د خلکو په زور هدایت کول.

فايدې:

• دا چې هدایت یوازې د الله په لاس کې دی، نو مسلمان باید له دې نه دا زده کړي چې د خلکو د هدایت لپاره باید لومړی له الله نه دعا وکړي، او بیا د هغه په وسيله هڅه وکړي.
• په دې آیت کې د رسول الله صلی الله علیه وسلم تسلیت دی چې که کافر پر خپل کفر ټینګ وي، نو پرې مه خپه کیږه؛ ځکه ستا دنده یوازې رسول دی، نه د زور له لارې هدایت کول.
• دا چې الله تعالی عادل دی، نو هغه څوک چې پر کفر او سرکشۍ یې دوام وکړ، د هغه سزا به یقیناً ورته ورسېږي، او دا د الله د عدل ښکارندوی دی.
• مسلمان باید له دې نه دا زده کړي چې د خلکو د هدایت لپاره باید لاملونه وکاروي، خو پایله یې باید له الله نه تمه وکړي، ځکه هدایت یوازې د الله په لاس کې دی.