Sura Az-Zumar — Werset 19

Znaczenie słów:

• حَقَّ عَلَيْهِ – stało się obowiązkowe, utwierdziło się przeciwko niemu.
• كَلِمَةُ الْعَذَابِ – słowo kary, czyli wyrok Boży o wiecznym potępieniu.
• تُنقِذُ – ratujesz, wybawiasz.
• مَن فِي النَّارِ – tych, którzy już są w ogniu piekielnym (przeznaczeni do niego).

Tafsir (wyjaśnienie) wersetu:

Ten werset jest retorycznym pytaniem skierowanym do Proroka Mahometa (niech będzie z nim pokój i błogosławieństwo), które ma ukazać granice ludzkiej możliwości w kwestii prowadzenia ludzi ku wierze. Mówi ono: Czy ten, przeciw któremu utwierdziło się słowo kary od Boga – z powodu jego uporczywego trwania w niewierze, zatwardziałości serca i świadomego odrzucania prawdy – może być przez ciebie uratowany? Czy ty, o Proroku, jesteś w stanie wyprowadzić z ognia tego, kto już został skazany na wieczne potępienie?

Odpowiedź jest oczywista: nie. Ty, o Mahomecie, nie masz żadnej władzy nad takim człowiekiem. Twoim zadaniem jest jedynie przekazywanie objawienia i ostrzeganie, ale to Bóg sam decyduje, kogo obdarzy szczęściem wiary, a kogo pozostawi w błądzeniu. Ten, kto zasłużył na karę przez swoje czyny i wybory, nie może być uratowany ani przez ciebie, ani przez nikogo innego. Pytanie to ma charakter zaprzeczenia – oznacza: nie jesteś w stanie uratować tego, kto już jest w ogniu lub kto nieuchronnie do niego zmierza.

Korzyści i nauki płynące z wersetu:

1. Pokora wobec woli Boga – werset uczy nas, że ludzkie wysiłki w szerzeniu dobra mają swoje granice. Nie wszystko zależy od nas; ostateczne prowadzenie serc należy wyłącznie do Boga. To uwalnia człowieka od poczucia nadmiernej odpowiedzialności za innych i uczy zaufania do Bożego planu.
2. Sprawiedliwość Boża – słowo kary nie spada na nikogo niesprawiedliwie. Jest ono wynikiem świadomego wyboru człowieka, który trwa w niewierze i odrzucaniu prawdy. To przypomina nam, że Bóg jest doskonale sprawiedliwy i nikt nie zostanie ukarany bez powodu.
3. Miłosierdzie jako droga ratunku – skoro nie możemy uratować tych, którzy już zasłużyli na karę, tym bardziej powinniśmy doceniać łaskę Boga, która daje nam czas na nawrócenie i pokutę. Każdy dzień życia to szansa, by uniknąć tego wyroku.
4. Rola człowieka w islamie – islam uczy, że każdy jest odpowiedzialny za własne czyny. Nie możemy zrzucać winy na innych ani oczekiwać, że ktoś inny nas zbawi. Musimy sami dążyć do dobra, a jednocześnie nie rozpaczać nad tymi, którzy wybrali zło – naszym obowiązkiem jest przekazywanie prawdy, ale nie zmuszanie do niej.
5. Pocieszenie dla wierzących – werset ten przynosi ukojenie tym, którzy smucą się z powodu niewiary bliskich. Uczy, że ich los nie zależy od naszych wysiłków, lecz od Bożej mądrości. To skłania do cierpliwości i wytrwałości w dobrym uczynku, bez popadania w rozpacz.