Zumar surasi — Oyat 19

Kalimalarning ma'nolari:

• حَقَّ عَلَيْهِ – unga vojib bo‘ldi, qaror topdi.
• كَلِمَةُ الْعَذَابِ – azob haqidagi hukm, ya’ni Allohning azobga loyiq ekanligi haqidagi so‘zi.
• تُنقِذُ – qutqarasiz, xalos qilasiz.

Tafsir:

Ey Muhammad! Kimga azob kalimasi vojib bo‘lgan bo‘lsa – ya’ni o‘z kufri va gunohida davom etib, Allohning hukmi bilan do‘zaxga loyiq bo‘lgan kishi haqida gapiryapmiz. Bunday odamni hidoyat qilishga senda hech qanday imkon yo‘q. Chunki uning taqdiri azob bilan hukm qilingan. Sen do‘zaxdagilarni qutqara olasanmi? Yo‘q, buning uddasidan chiqa olmaysan. Chunki hidoyat berish va qutqarish faqat Allohning ixtiyoridadir. Sen faqat da’vat qiluvchisan, hidoyat beruvchi emassan. Bu oyatda kofirlarning taqdiri va ularni hidoyat qilishning imkonsizligi bayon qilinmoqda.

Foydalar:

• Payg‘ambar alayhissalomning ham hidoyat berishga qodir emasligi, bu ish faqat Allohga xos ekanini anglatadi. Bu esa musulmonlarga taqdir va qadar ilmini o‘rgatadi.
• Inson o‘z qilmishi uchun javobgar ekanini va Allohning hukmi adolatli ekanini bildiradi.
• Bu oyat mo‘minlarni da’vat ishida g‘ayratli bo‘lishga, ammo natijani Allohdan kutishga o‘rgatadi.
• Kofirlarning ahvoli uchun qayg‘urish o‘rniga, o‘z imonini mustahkamlash va yaxshi amallar qilishga undaydi.