സൂറ അസ്-സുമർ — ആയത്ത് 19

പദാർത്ഥങ്ങൾ:

• حَقَّ عَلَيْهِ – അവന്റെ മേൽ സ്ഥിരപ്പെട്ടു / ഉറപ്പായി.
• كَلِمَةُ الْعَذَابِ – ശിക്ഷയുടെ വചനം (അതായത്, അല്ലാഹുവിന്റെ ശിക്ഷാവിധി).
• تُنقِذُ – നീ രക്ഷപ്പെടുത്തുക / മോചിപ്പിക്കുക.

വ്യാഖ്യാനം:

ശിക്ഷയുടെ വചനം (അല്ലാഹുവിന്റെ ശിക്ഷാവിധി) ഏതൊരാളുടെ മേൽ സ്ഥിരപ്പെട്ടുവോ – അതായത്, സത്യനിഷേധത്തിലും ധിക്കാരത്തിലും തുടർന്നുകൊണ്ട് അവന്റെ ശിക്ഷ അർഹിക്കുന്നവനായിത്തീർന്നവൻ – അവനെ നേർവഴിയിലാക്കാൻ നിനക്ക് (നബിയേ) യാതൊരു ഉപായവുമില്ല. നരകത്തിൽ കഴിയുന്നവനെ രക്ഷിക്കാൻ നിനക്ക് കഴിയുമോ? ഒരിക്കലുമില്ല. അതുപോലെ, സത്യനിഷേധത്തിൽ ഉറച്ചുനിൽക്കുന്നവരെ നിനക്ക് നിർബന്ധപൂർവ്വം സൻമാർഗത്തിലേക്ക് കൊണ്ടുവരാനാവില്ല. ഹൃദയങ്ങളുടെ മേൽ മുദ്രവെക്കുന്നതും അവരെ സൻമാർഗത്തിലാക്കുന്നതും അല്ലാഹു മാത്രമാണ്. നിന്റെ ഉത്തരവാദിത്തം ഉൽബോധനം ചെയ്യുക മാത്രമാണ്.

പ്രയോജനങ്ങൾ:

1. മാർഗദർശനം നൽകുന്നത് അല്ലാഹുവിന്റെ മാത്രം കാര്യമാണ്; നബിക്കും മറ്റാർക്കും അത് സ്വതന്ത്രമായി ചെയ്യാനാവില്ല. അതിനാൽ, സത്യം സ്വീകരിക്കാത്തവരെക്കുറിച്ച് അമിതമായി വ്യസനിക്കരുത്.
2. അല്ലാഹുവിന്റെ ശിക്ഷാവിധി സ്ഥിരപ്പെട്ടവർക്ക് ശുപാർശയോ രക്ഷയോ ഫലിക്കില്ല; അതിനാൽ ശിക്ഷയെ ഭയപ്പെട്ട് ജീവിക്കണം.
3. സത്യനിഷേധത്തിലും ധിക്കാരത്തിലും തുടരുന്നത് മനുഷ്യനെ ശിക്ഷ അർഹിക്കുന്നവനാക്കുന്നു; അതിനാൽ പാപങ്ങളിൽ നിന്ന് പശ്ചാത്തപിച്ച് മടങ്ങേണ്ടത് അനിവാര്യമാണ്.
4. ദൈവികമായ കാര്യങ്ങളിൽ അല്ലാഹുവിന്റെ ഇച്ഛയ്ക്ക് മുന്നിൽ എല്ലാവരും കീഴ്പ്പെടണം; അവന്റെ വിധിയെ ചോദ്യം ചെയ്യാനാവില്ല.
5. ഈ ലോകത്ത് വിശ്വാസികൾക്ക് നൽകപ്പെട്ട ദൗത്യം ഉൽബോധനവും പ്രബോധനവുമാണ്; ഫലം അല്ലാഹുവിങ്കലാണ്. ഇത് മനസ്സിലാക്കുന്നത് പ്രബോധന പ്രവർത്തനങ്ങളിൽ ക്ഷമയും സ്ഥിരതയും നൽകുന്നു.