Suurah Az-Zumar — Aayad 19

Macnaha Erayada:

• حَقَّ عَلَيْهِ: ku sugnaaday, ku waajibatay.
• كَلِمَةُ الْعَذَابِ: xukunkii cadaabta ee Eebe ku xukumay inuu ku dhaco Naarta.
• تُنقِذُ: ka korinayso, ka badbaadinayso.

Tafsirka:

Ma waxaad, Nabiyow, ka badbaadin kartaa mid loo xukumay inuu ku dhaco cadaabta Eebe, isagoo sii socda gafkiisa iyo madax-adaygiisa, isagoon rabin inuu toosnaado? Haddaba ma waxaad awood u leedahay inaad ka koriso Naarta ruuxa Eebe ku xukumay inuu ku gubto, isagoo ku sugnaaday xukunkaas gaalnimadiisa iyo baadilkiisa darteed? Haa, ma awoodid! Sababtoo ah hanuunintu waxay ku jirtaa gacanta Eebe oo keliya, isagaa hanuuniya cidduu doono, oo dhumiya cidduu doono. Adiga waxaa kuu yaalliin inaad u gudbiso risaallada, halka xukunka iyo abaalmarintu ay u sugnaadeen Eebe.

Faa'iidooyin laga qaadan karo aayaddan:

1. Hanuunintu waxay ku jirtaa gacanta Eebe oo keliya, mana jiro cid wax ka badbaadin karta marka xukunka Eebe ku waajibo.
2. Nabiga ﷺ ma aha mid awood u leh inuu hanuuniyo cidda Eebe dhumiyey, sidaas darteed ummaddu waa inay ku tiirsato Eebe oo keliya, una baryaan inuu hanuuniyo dadka.
3. Aayaddu waxay ku tusinaysaa caddaaladda Eebe, sababtoo ah wuxuu cadaab u xukumaa cidda ku sugnaatay gaalnimo iyo madax-adayg, taasoo ku dedejinaysa in dadku ka fogaadaan sababaha keenaya cadaabka.
4. Waxay ku boorrinaysaa inaan u naxariisano dadka, una duceyno hanuun, laakiin aanan ka xuneyn qaddarka Eebe marka xukunkiisu ku waajibo qof.