Ан-Ниса сүрәсе — Аять 150

Сүзләрнең мәгънәләре:

• يَكْفُرُونَ بِاللَّهِ وَرُسُلِهِ – Аллаһка һәм Аның рәсүлләренә кафер булалар (инкяр итәләр).
• يُفَرِّقُوا بَيْنَ اللَّهِ وَرُسُلِهِ – Аллаһ белән Аның рәсүлләре арасында аерма ясыйлар (Аллаһка ышаналар, әмма рәсүлләрне инкяр итәләр).
• نُؤْمِنُ بِبَعْضٍ وَنَكْفُرُ بِبَعْضٍ – Без кайбер рәсүлләргә ышанабыз, ә кайберләренә ышанмыйбыз.
• يَتَّخِذُوا بَيْنَ ذَٰلِكَ سَبِيلًا – Шушы ике арада (иман белән көфер арасында) юл тоталар.

Аять тәфсире:

Әлеге аятьтә Аллаһы Тәгалә яһүдләр һәм насаралар кебек кешеләрнең хәлен сөйли. Алар Аллаһка ышаналар, ләкин Аның рәсүлләренә кафер булалар. Алар Аллаһ белән Аның рәсүлләре арасында аерма ясарга тырышалар: Аллаһның барлыгын таныйлар, әмма Аның сайлаган пәйгамбәрләрен инкяр итәләр. Мәсәлән, яһүдләр Мусага һәм Таурат китабына ышаналар, әмма Гайсәгә һәм Мөхәммәдкә (с.г.в.) ышанмыйлар. Насаралар исә Гайсәгә ышаналар, ләкин Мөхәммәдкә (с.г.в.) кафер булалар.

Алар болай диләр: "Без кайбер рәсүлләргә ышанабыз, ә кайберләрен инкяр итәбез." Бу — бик начар юл, чөнки барлык рәсүлләр дә бер генә дин — Ислам белән килгәннәр. Аларның берсенә ышанып, икенчесен инкяр итү — Аллаһның сүзенә һәм Аның хикмәтенә каршы чыгу. Алар иман белән көфер арасында урта юл табарга телиләр, әмма бу — бөтенләй хата юл. Чын иман — барлык рәсүлләргә, аларның соңгысы Мөхәммәдкә (с.г.в.) кадәр, бердәм ышану.

Аятьтән алынган файдалар:

1. Иманның бөтенлеге: Кеше Аллаһка ышанып, Аның рәсүлләренә ышанмаса, ул чын мөэмин була алмый. Иман — бер бөтен, аны бүләргә ярамый.
2. Рәсүлләргә хөрмәт: Барлык пәйгамбәрләр — Аллаһның сайланган коллары. Аларның берсенә генә дә начар карау — Аллаһның үзенә каршы килү белән тиң.
3. Чын юлны табу: Кеше үзенең дини карашларында урта юл эзләп, хатага юлыкмасын. Чын юл — Аллаһ күрсәткән юл, ул — Ислам дине.
4. Яһүд һәм насараларның хатасы: Бу аять безгә элекке кавемнәрнең хаталарыннан сабак алырга өйрәтә. Аларның бүленгән иманы аларны туры юлдан читкә алып киткән.
5. Мөхәммәдкә (с.г.в.) иман китерү: Барлык рәсүлләрнең соңгысы булган Мөхәммәдкә (с.г.в.) ышану — һәр мөселманның йөзәке вазифасы. Аңа ышанмаган кеше — Аллаһның барлык рәсүлләренә каршы чыгучы.