Ан-Ниса сүрәсе — Аять 149

Сүзләрнең мәгънәләре:

• تُبْدُوا – күрсәтәсез, ачыклыйсыз.
• خَيْرًا – изгелек, яхшы эш яки сүз.
• تُخْفُوهُ – аны яшерәсез, сер итеп калдырасыз.
• تَعْفُوا – гафу итәсез, кичерәсез.
• سُوءٍ – яманлык, зарар, кешегә китерелгән начарлык.
• عَفُوًّا – кичерүче, гафу итүче.
• قَدِيرًا – кодрәт иясе, һәрнәрсәгә көче җитүче.

Аять тәфсире:

Бу аятьтә Аллаһы Тәгалә бәндәләренә әхлакый юл күрсәтә. Әгәр сез изгелекне – яхшы сүзне яки эшне – ачыктан-ачык күрсәтсәгез яки аны яшерсәгез, яки сезгә яманлык кылган кешене гафу итсәгез, белсәгез ки, Аллаһы Тәгалә – бик кичерүче һәм кодрәт иясе. Ул үзенең кодрәте тулы булган хәлдә дә бәндәләренең гөнаһларын гафу итә, аларны җәзаламыйча кичерә. Шуңа күрә сез дә, көчегез җиткән хәлдә үк ачуланып үч алырга ашыкмагыз, ә кичерү юлын сайлагыз. Кешегә китерелгән зарар өчен гаделлек белән җавап бирү рөхсәт ителә, ләкин гафу итү – иң яхшы һәм югарырак дәрәҗә. Аллаһы Тәгаләнең үзе кичерүчән булгач, Аның бәндәләре дә бер-берсенә карата кичерүчән булырга тиеш. Бу аять мөэминнәрне изгелекне эшләргә, аны яшерен яки ачык кылырга өнди, һәм яманлыкка яманлык белән түгел, ә кичерү белән җавап бирергә өйрәтә.

Аятьтән алынган файдалар:

• Изгелекне күрсәтү дә, яшерү дә – икесе дә хәерле, ләкин ихлас күңелдән эшләнгән яшерен изгелекнең әҗере тагын да зуррак булырга мөмкин.
• Кешеләрне гафу итү – Аллаһы Тәгаләнең сыйфатларыннан үрнәк алу ул, чөнки Ул – кичерүче һәм кодрәт иясе.
• Гафу итү – көчсезлек түгел, ә киресенчә, зур рухи көч һәм иман билгесе, чөнки кеше үч алырга көче җиткән хәлдә дә кичерә.
• Аллаһы Тәгалә безнең гөнаһларыбызны кичерә икән, без дә бер-беребезнең хаталарын кичерергә өйрәнергә тиешбез – бу җәмгыятьтә мәхәббәт һәм татулык урнаштыра.
• Бу аять мөселманнарны югары әхлакка, шәфкатьлелеккә һәм киң күңеллелеккә чакыра, бу исә Исламның матурлыгын һәм кешелеклелеген күрсәтә.