Сураи Ан-Ниса Оят 17 - Хондан, Гӯш кун, Тарҷума, Тоҷикӣ : Фақат ва фақат қабули тавба барои касонест, ки ба нодонӣ…

Ан-Ниса · 17/176

Тарҷума Транслитератсия — Сураи Ан-Ниса

إِنَّمَا التَّوْبَةُ عَلَى اللَّهِ لِلَّذِينَ يَعْمَلُونَ السُّوءَ بِجَهَالَةٍ ثُمَّ يَتُوبُونَ مِن قَرِيبٍ فَأُولَٰئِكَ يَتُوبُ اللَّهُ عَلَيْهِمْ ۗ وَكَانَ اللَّهُ عَلِيمًا حَكِيمًا ۝١٧

🔤 Transliteration

Innamat tawbatu `alallaahi lillazeena ya`maloonas sooo`a bijahaalatin summa yatooboona min qareebin faulaaika yatoobul laahu `alaihim; wa kaanal laahu `Aleeman Hakeemaa

📖 Тарҷума (Ба Тоҷикӣ)

📖 Ба Тоҷикӣ

Фақат ва фақат қабули тавба барои касонест, ки ба нодонӣ содиркунандаи коре зишт мешаванд ва зуд тавба мекунанд. Худо тавбаи онҳоро мепазирад ва Худо донову ҳаким аст.

🌐 Additional reference in Русский

📖 Ayah 📜 Tafsir 📚 Al-Waseet 🔤 Ayah (I'rab)

0:00

📜

Тарҷума — Tafsir

Маънои калимаҳои асосӣ:

«التَّوْبَةُ»: тавба, яъне бозгашт аз гуноҳ ба сӯи Худо бо пушаймонӣ ва тарки он.
«السُّوءَ»: бадӣ, гуноҳ ва амали зишт.
«بِجَهَالَةٍ»: аз рӯи нодонӣ, яъне сабукфикрӣ ва бехабарӣ аз оқибати бади гуноҳ.
«مِن قَرِيبٍ»: дар вақти наздик, пеш аз расидан ба марг.
«يَتُوبُ اللَّهُ عَلَيْهِمْ»: Худо тавбаи онҳоро қабул мекунад ва аз гуноҳашон мегузарад.
«عَلِيمًا حَكِيمًا»: Худо ба ҳоли бандагонаш доной ва дар тадбир ва шариати Худ ҳикматманд аст.

Тафсири оят:

Худованди мутаъол хабар медиҳад, ки тавбаи бандагонашро танҳо дар ҳаққи он касоне қабул мекунад, ки гуноҳ ва бадиро аз рӯи нодонӣ содир мекунанд. Ин нодонӣ на танҳо ба маънои нафаҳмидани ҳалолу ҳаром аст, балки ҳар касе, ки ба гуноҳ даст мезанад, хоҳ огоҳ бошад ва хоҳ ноогоҳ, аз ҷиҳати сабук шуморидани амри Худо ва бехабарӣ аз оқибати вазнини он, гӯё дар ҳолати ҷоҳилӣ қарор дорад. Пас аз ин гуноҳ, агар онҳо пеш аз расидан ба марг ва дидани ҳолати охират ба сӯи Парвардигорашон баргарданд, пушаймон шаванд ва амали нек кунанд, Худо тавбаи онҳоро қабул мекунад ва гуноҳҳояшонро мебахшад. Ва Худо ҳамеша ба аҳволи бандагонаш доной аст ва дар ҳукму тадбири Худ ҳикматманд мебошад.

Фоидаҳое, ки аз ин оят ба даст меояд:

Дарҳои тавба ҳамеша ба рӯи бандагони Худо кушода аст, то замоне ки ҷон ба гулӯ нарасидааст.
Худо гуноҳкоронро дӯст медорад, ки ба сӯи Ӯ баргарданд ва аз гуноҳ даст кашанд.
Инсон бояд аз гуноҳ дурӣ ҷӯяд ва агар хато кард, фавран тавба кунад, на ин ки то дами марг ба таъхир андозад.
Раҳмати Худо аз ғазаби Ӯ пештар аст ва Ӯ тавбаи холисонаро қабул мекунад.
Доноиву ҳикмати Худо иқтизо мекунад, ки ҳар амалро бо адлу раҳмат ба ҷо оварад ва бандагонашро беҳуда азоб надиҳад.

📜 Оят 15-19 — Сураи Ан-Ниса

15وَاللَّاتِي يَأْتِينَ الْفَاحِشَةَ مِن نِّسَائِكُمْ فَاسْتَشْهِدُوا عَلَيْهِنَّ أَرْبَعَةً مِّنكُمْ ۖ فَإِن شَهِدُوا فَأَمْسِكُوهُنَّ فِي الْبُيُوتِ حَتَّىٰ يَتَوَفَّاهُنَّ الْمَوْتُ أَوْ يَجْعَلَ اللَّهُ لَهُنَّ سَبِيلًا

Ва аз занони шумо онон, ки муртакпби фаҳшо (гуноҳ) мешаванд, чаҳор тан аз худатон бар зидди онҳо шаҳодат бихоҳед. Агар шоҳидӣ доданд, занонро дар хона маҳбус доред, то маргашон фаро расад ё Худо роҳе барояшон муқаррар кунад.

16وَاللَّذَانِ يَأْتِيَانِهَا مِنكُمْ فَآذُوهُمَا ۖ فَإِن تَابَا وَأَصْلَحَا فَأَعْرِضُوا عَنْهُمَا ۗ إِنَّ اللَّهَ كَانَ تَوَّابًا رَّحِيمًا

Ва он ду танро, ки муртакиби он амал шудаанд, биёзоред. Ва чун тавба кунанд ва ба салоҳ оянд, аз озорашон даст бардоред, зеро Худо тавбапазиру меҳрубон аст.

17إِنَّمَا التَّوْبَةُ عَلَى اللَّهِ لِلَّذِينَ يَعْمَلُونَ السُّوءَ بِجَهَالَةٍ ثُمَّ يَتُوبُونَ مِن قَرِيبٍ فَأُولَٰئِكَ يَتُوبُ اللَّهُ عَلَيْهِمْ ۗ وَكَانَ اللَّهُ عَلِيمًا حَكِيمًا

18وَلَيْسَتِ التَّوْبَةُ لِلَّذِينَ يَعْمَلُونَ السَّيِّئَاتِ حَتَّىٰ إِذَا حَضَرَ أَحَدَهُمُ الْمَوْتُ قَالَ إِنِّي تُبْتُ الْآنَ وَلَا الَّذِينَ يَمُوتُونَ وَهُمْ كُفَّارٌ ۚ أُولَٰئِكَ أَعْتَدْنَا لَهُمْ عَذَابًا أَلِيمًا

Тавбаи касоне, ки корҳои зишт мекунанд ва чун маргашон фаро мерасад, мегӯянд, ки акнун тавба кардем ва киз онон, ки кофир бимиранд, пазируфта нахоҳад шуд. Барои инон азобе дардовар муҳайё кардаем.

19يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا لَا يَحِلُّ لَكُمْ أَن تَرِثُوا النِّسَاءَ كَرْهًا ۖ وَلَا تَعْضُلُوهُنَّ لِتَذْهَبُوا بِبَعْضِ مَا آتَيْتُمُوهُنَّ إِلَّا أَن يَأْتِينَ بِفَاحِشَةٍ مُّبَيِّنَةٍ ۚ وَعَاشِرُوهُنَّ بِالْمَعْرُوفِ ۚ فَإِن كَرِهْتُمُوهُنَّ فَعَسَىٰ أَن تَكْرَهُوا شَيْئًا وَيَجْعَلَ اللَّهُ فِيهِ خَيْرًا كَثِيرًا

Эй касоне, ки имон овардаед, шуморо ҳалол нест, ки занонро бар хилофи майлашон мерос бибаред. Ва то қисмате аз он чиро, ки ба онҳо додаед, бозпас ситонед, бар онҳо сахт магиред, ғайри он ки гуноҳи фаҳши исботшуда карда бошанд. Ва бо онон ба некӯӣ рафтор кунед. Ва агар шуморо аз занон хуш наёмад, чӣ басо чизҳо, ки шуморо аз он хуш намеояд, дар ҳоле, ки Худо хайри бисёре дар он ниҳода бошад.

← Оят 16 📖 Ан-Ниса Оят 18 →

Ан-НисаФеҳристи Қуръон

176Оят

MedinanRevelation

17Оят

Тарҷума — Ан-Ниса 17

Сураи Ан-Ниса Оят 17 - Хондан, Гӯш кун, Тарҷума, Тоҷикӣ : Фақат ва фақат қабули тавба барои касонест, ки ба нодонӣ…

Сураи Оят 17/176 — Сураи Ан-Ниса النساء (Medinan). Хондан Гӯш кун Тарҷума (Тоҷикӣ). Гӯш кун: Сураи Ан-Ниса Гӯш кун, Сураи Ан-Ниса Тарҷума, Сураи Ан-Ниса mp3, Сураи Ан-Ниса pdf. Оят 15–19. Ба Тоҷикӣ: Русский.