Surah An-Nisa — Aya 17

Ma’anar Kalmomi:

• السُّوءَ: zunubi da laifuffuka.
• بِجَهَالَةٍ: da jahilci, wato rashin sanin sakamakon zunubin ko rashin sanin girman laifin.
• مِن قَرِيبٍ: kafin mutuwa, wato a lokacin rai kafin ruhu ya kai ga makogwaro.

Tafsirin Aya:

Lalle ne karbar tuba daga Allah ta keɓanta ga waɗanda suka aikata zunubai da laifuffuka cikin jahilci, wato ba su san girman laifin da sakamakonsa ba – kuma duk mai aikata zunubi ko da ya san haramcinsa, idan ya aikata shi to yana cikin jahilai ta wannan fuskar, domin da ya san girman azabar Allah da kuma munin zunubin da gaske, da bai aikata shi ba. Sa’an nan suka tuba da sauri kafin su ga alamar mutuwa, kafin ruhu ya kai makogwaro. Waɗannan su ne Allah ke karɓar tubarsu, kuma Yana gafarta musu laifuffukansu. Kuma Allah Ya kasance Mai sani game da halittunsa, Mai hikima a cikin ƙaddarawarsa da dokokinsa.

Fa’idodin Darasi:

1. Tuba ba ta da amfani bayan mutuwa ko a lokacin da mutum ya ga alamar mutuwa, don haka ya kamata mu yi gaggawar tuba kafin lokaci ya ƙare.
2. Duk wanda ya aikata zunubi, ko da ya san haramcinsa, ana ɗaukarsa jahili ne ta fuskar rashin sanin sakamakon zunubin, don haka babu wanda ya aikata zunubi face ya kasance jahili ta wannan fuskar.
3. Kyautar Allah ga bayinsa ita ce Ya buɗe musu ƙofar tuba kuma Ya yi musu alkawarin karɓa, wannan yana nuna jinƙan Allah da kyautarsa ga al’ummarsa.
4. Sanin Allah da hikimarsa suna buƙatar mu yi tuba da gaskiya, domin Allah Yana sane da abin da ke cikin zukatanmu, kuma hikimarsa ta buƙaci kada mu yi watsi da damar tuba da aka ba mu.