Сураи Ан-Ниса Оят 18 - Хондан, Гӯш кун, Тарҷума, Тоҷикӣ : Тавбаи касоне, ки корҳои зишт мекунанд ва чун маргашон фаро…

Ан-Ниса · 18/176

Тарҷума Транслитератсия — Сураи Ан-Ниса

وَلَيْسَتِ التَّوْبَةُ لِلَّذِينَ يَعْمَلُونَ السَّيِّئَاتِ حَتَّىٰ إِذَا حَضَرَ أَحَدَهُمُ الْمَوْتُ قَالَ إِنِّي تُبْتُ الْآنَ وَلَا الَّذِينَ يَمُوتُونَ وَهُمْ كُفَّارٌ ۚ أُولَٰئِكَ أَعْتَدْنَا لَهُمْ عَذَابًا أَلِيمًا ۝١٨

🔤 Transliteration

Wa laisatit tawbatu lillazeena ya`maloonas saiyiaati hattaaa izaa hadara ahadahumul mawtu qaala innee tubtul `aana wa lallazeena yamootoona wa hum kuffaar; ulaaa`ika a`tadnaa lahum `azaaban aleemaa

📖 Тарҷума (Ба Тоҷикӣ)

📖 Ба Тоҷикӣ

Тавбаи касоне, ки корҳои зишт мекунанд ва чун маргашон фаро мерасад, мегӯянд, ки акнун тавба кардем ва киз онон, ки кофир бимиранд, пазируфта нахоҳад шуд. Барои инон азобе дардовар муҳайё кардаем.

🌐 Additional reference in Русский

📖 Ayah 📜 Tafsir 📚 Al-Waseet 🔤 Ayah (I'rab)

0:00

📜

Тарҷума — Tafsir

Маънои калимаҳое, ки ба шарҳ ниёз доранд:

— «Саййиот»: гуноҳҳо, корҳои бад.

— «Ҳазара-л-мавт»: фаро расидани марг, ҳолати назъ (ҷудо шудани рӯҳ аз бадан).

— «Аътадно»: омода кардем, муҳайё сохтем.

Тафсири оят:

Аллоҳи таъоло дар ин оят баён мекунад, ки тавбаи он касоне, ки то дами марг дар гуноҳу маъсият идома мекунанд ва тавбаро ба таъхир меандозанд, қабул намешавад. Вақте ки яке аз онҳо ҳолати маргро мебинад ва фариштагони марг барои гирифтани рӯҳаш меоянд, мегӯяд: «Ҳоло тавба кардам». Дар ин ҳолат тавбааш пазируфта намешавад, зеро вақти ихтиёр ва имтиҳон гузаштааст ва ин гуфтор аз рӯи ночорӣ аст, на аз рӯи ихлос. Ҳамчунин тавбаи он касоне, ки дар ҳолати куфр мемиранд ва то охири умр бар инкор ва ношукрӣ идома мекунанд, қабул намешавад. Ин ду гурӯҳ — онҳое ки то дами марг гуноҳ мекунанд ва онҳое ки дар куфр мемиранд — барои онҳо азоби дардовар омода карда шудааст. Ин оят огоҳии ҷиддӣ аст барои ҳар шахсе, ки тавбаро ба таъхир меандозад ва гумон мекунад вақти зиёд дорад.

Фоидаҳои ин оят:

— Инсон бояд дар вақти солимӣ ва имконият тавба кунад ва ба сӯи Аллоҳ баргардад, на ин ки то дами марг интизор шавад.

— Тавба дар ҳолати назъ ва фаро расидани марг қабул намешавад, зеро ин вақт вақти имтиҳон нест, балки вақти ҷазо ва ҳисобот аст.

— Ислом дини раҳмат аст ва роҳи тавбаро барои бандагонаш боз гузоштааст, аммо бо шарти он ки дар вақти муносиб ва бо ихлос анҷом дода шавад.

— Ин оят моро водор мекунад, ки ҳар лаҳза қадри вақтро донем ва корҳои некро ба таъхир наандозем.

— Инсон набояд ба куфру инкор идома кунад, зеро оқибати он азоби дардовар аст ва дигар роҳи бозгашт нест.

— Ин оят ба мо меомӯзад, ки раҳмати Аллоҳ барои тавбакунандагони самимӣ кушода аст ва ҳеҷ кас набояд аз раҳмати Аллоҳ ноумед шавад, балки бояд пеш аз фаро расидани марг тавба кунад.

📜 Оят 16-20 — Сураи Ан-Ниса

16وَاللَّذَانِ يَأْتِيَانِهَا مِنكُمْ فَآذُوهُمَا ۖ فَإِن تَابَا وَأَصْلَحَا فَأَعْرِضُوا عَنْهُمَا ۗ إِنَّ اللَّهَ كَانَ تَوَّابًا رَّحِيمًا

Ва он ду танро, ки муртакиби он амал шудаанд, биёзоред. Ва чун тавба кунанд ва ба салоҳ оянд, аз озорашон даст бардоред, зеро Худо тавбапазиру меҳрубон аст.

17إِنَّمَا التَّوْبَةُ عَلَى اللَّهِ لِلَّذِينَ يَعْمَلُونَ السُّوءَ بِجَهَالَةٍ ثُمَّ يَتُوبُونَ مِن قَرِيبٍ فَأُولَٰئِكَ يَتُوبُ اللَّهُ عَلَيْهِمْ ۗ وَكَانَ اللَّهُ عَلِيمًا حَكِيمًا

Фақат ва фақат қабули тавба барои касонест, ки ба нодонӣ содиркунандаи коре зишт мешаванд ва зуд тавба мекунанд. Худо тавбаи онҳоро мепазирад ва Худо донову ҳаким аст.

18وَلَيْسَتِ التَّوْبَةُ لِلَّذِينَ يَعْمَلُونَ السَّيِّئَاتِ حَتَّىٰ إِذَا حَضَرَ أَحَدَهُمُ الْمَوْتُ قَالَ إِنِّي تُبْتُ الْآنَ وَلَا الَّذِينَ يَمُوتُونَ وَهُمْ كُفَّارٌ ۚ أُولَٰئِكَ أَعْتَدْنَا لَهُمْ عَذَابًا أَلِيمًا

19يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا لَا يَحِلُّ لَكُمْ أَن تَرِثُوا النِّسَاءَ كَرْهًا ۖ وَلَا تَعْضُلُوهُنَّ لِتَذْهَبُوا بِبَعْضِ مَا آتَيْتُمُوهُنَّ إِلَّا أَن يَأْتِينَ بِفَاحِشَةٍ مُّبَيِّنَةٍ ۚ وَعَاشِرُوهُنَّ بِالْمَعْرُوفِ ۚ فَإِن كَرِهْتُمُوهُنَّ فَعَسَىٰ أَن تَكْرَهُوا شَيْئًا وَيَجْعَلَ اللَّهُ فِيهِ خَيْرًا كَثِيرًا

Эй касоне, ки имон овардаед, шуморо ҳалол нест, ки занонро бар хилофи майлашон мерос бибаред. Ва то қисмате аз он чиро, ки ба онҳо додаед, бозпас ситонед, бар онҳо сахт магиред, ғайри он ки гуноҳи фаҳши исботшуда карда бошанд. Ва бо онон ба некӯӣ рафтор кунед. Ва агар шуморо аз занон хуш наёмад, чӣ басо чизҳо, ки шуморо аз он хуш намеояд, дар ҳоле, ки Худо хайри бисёре дар он ниҳода бошад.

20وَإِنْ أَرَدتُّمُ اسْتِبْدَالَ زَوْجٍ مَّكَانَ زَوْجٍ وَآتَيْتُمْ إِحْدَاهُنَّ قِنطَارًا فَلَا تَأْخُذُوا مِنْهُ شَيْئًا ۚ أَتَأْخُذُونَهُ بُهْتَانًا وَإِثْمًا مُّبِينًا

Агар хостед, зане ба ҷои зане дигар бигиред ва ӯро моли бисёре додаед, набояд чизе аз ӯ бозситонед, Оё ба занон тӯҳмат мезанед, то маҳрашонро бозпас гиред? Ин гуноҳе ошкор аст!

← Оят 17 📖 Ан-Ниса Оят 19 →

Ан-НисаФеҳристи Қуръон

176Оят

MedinanRevelation

18Оят

Тарҷума — Ан-Ниса 18

Сураи Ан-Ниса Оят 18 - Хондан, Гӯш кун, Тарҷума, Тоҷикӣ : Тавбаи касоне, ки корҳои зишт мекунанд ва чун маргашон фаро…

Сураи Оят 18/176 — Сураи Ан-Ниса النساء (Medinan). Хондан Гӯш кун Тарҷума (Тоҷикӣ). Гӯш кун: Сураи Ан-Ниса Гӯш кун, Сураи Ан-Ниса Тарҷума, Сураи Ан-Ниса mp3, Сураи Ан-Ниса pdf. Оят 16–20. Ба Тоҷикӣ: Русский.