Ан-Ниса · 171/176
Тарҷума Транслитератсия — Сураи Ан-Ниса
يَا أَهْلَ الْكِتَابِ لَا تَغْلُوا فِي دِينِكُمْ وَلَا تَقُولُوا عَلَى اللَّهِ إِلَّا الْحَقَّ ۚ إِنَّمَا الْمَسِيحُ عِيسَى ابْنُ مَرْيَمَ رَسُولُ اللَّهِ وَكَلِمَتُهُ أَلْقَاهَا إِلَىٰ مَرْيَمَ وَرُوحٌ مِّنْهُ ۖ فَآمِنُوا بِاللَّهِ وَرُسُلِهِ ۖ وَلَا تَقُولُوا ثَلَاثَةٌ ۚ انتَهُوا خَيْرًا لَّكُمْ ۚ إِنَّمَا اللَّهُ إِلَٰهٌ وَاحِدٌ ۖ سُبْحَانَهُ أَن يَكُونَ لَهُ وَلَدٌ ۘ لَّهُ مَا فِي السَّمَاوَاتِ وَمَا فِي الْأَرْضِ ۗ وَكَفَىٰ بِاللَّهِ وَكِيلًا ۝١٧١
Yaaa Ahlal Kitaabi laa taghloo fee deenikum wa laa taqooloo `alal laahi illalhaqq; innamal Maseehu `Eesab-nu-Maryamma Rasoolul laahi wa Kalimatuhooo alqaahaaa ilaa Maryamma wa roohum minhum fa aaminoo billaahi wa Rusulihee wa laa taqooloo salaasah; intahoo khairallakum; innamal laahu Ilaahunw Waahid, Subhaanahooo ani yakoona lahoo walad; lahoo maa fissamaawaati wa maa fil ard; wa kafaa billaahi Wakeelaa
📖 Ба Тоҷикӣ
Эй аҳли китоб, дар дини хеш аз ҳад нагузаред ва дар бораи Худо ҷуз сухани ҳақ магӯед. Албатта Исо — писари Марям, паёмбари Худо ва калимаи Ӯ буд, ки ба Марямаш афканд ва рӯҳе аз Ӯ буд. Пас ба Худо ва паёмбарокаш имон биёваред ва магӯед, ки се аст. Аз ин андешаҳо бозистед, ки хайри шумо дар он хоҳад буд. Ҷуз ин нест, ки Оллоҳ худоест якто. Пок аст аз ин, ки соҳиби фарзанде бошад. Аз они Ӯст он чӣ дар осмонҳову замин аст ва Худо корсозиро кофист!

M Mishary Rashid Alafasy ✓
M Mahmoud Khalil Al-Husary ✓
A Abdurrahman As-Sudais ✓
M Mohamed Siddiq Al-Minshawi ✓
A Abdul Basit Abdul Samad ✓
A Ali Al-Hudhaify ✓
A Ahmed ibn Ali al-Ajamy ✓
A Abu Bakr Ash-Shaatree ✓
M Muhammad Ayyoub ✓
A Abdullah Basfar ✓
A Abdullah Al-Juhani ✓
M Maher Al Muaiqly ✓
0:00
0:00
📜

Тарҷума — Tafsir

  1. Маънии калимаҳои муҳим:
  • Аҳли китоб: пайравони Таврот ва Инҷил, яъне яҳудиён ва насрониён.
  • Ғулув: аз ҳад зиёд гузаштан, яъне дар эътиқод ё амал аз ҳадди дуруст берун рафтан.
  • Масӣҳ: унвони Исо (а), ки маънои «тадҳиншуда» ё «муборак»-ро дорад.
  • Калимаи Худо: сухани «Кун» (бишав), ки бо он Худованд Исоро (а) бидуни падар офарид.
  • Рӯҳ аз Ӯ: Исо (а) «рӯҳ» номида шудааст ба сабаби он ки соҳиби рӯҳ ва ҷисм буд, ва ба Худо нисбат дода шудааст барои шаъну шараф.
  • Сегона: эътиқоди насрониён ба се худо — падар, писар ва рӯҳулқудс.
  • Субҳонаҳу: Худо аз ҳар айбу нуқсон пок аст.
  • Вакил: корсоз, нигаҳбон ва тадбиркунандаи корҳо.
  1. Тафсири оят:

Эй аҳли китоб! Дар дини худ аз ҳад зиёд нагузаред ва дар бораи Худо ҷуз ҳақ сухан нагӯед. Яъне дар эътиқоди худ роҳи миёнаро нигоҳ доред ва ба Худо шарик ё фарзанд нисбат надиҳед. Ба ростӣ, ки Масеҳ Исо ибни Марям фиристандаи Худост, ки Ӯро бо ҳақ фиристод. Худованд ӯро бо калимаи худ — сухани «Кун» — ки онро ба Марям расонид, офарид, ва ӯ рӯҳе аз ҷониби Худо буд. Пас ба Худо ва ҳамаи фиристандагони Ӯ имон оваред ва миёни онҳо фарқ нагузоред. Ва нагӯед, ки худоён сегонаанд. Аз ин гуфтори ботил даст кашед, ки даст кашидан барои шумо дар дунё ва охират беҳтар аст. Ба ростӣ, Худо як Худои ягона аст, ки аз шарик ва фарзанд пок ва беэҳтиёҷ аст. Ҳар он чи дар осмонҳо ва замин аст, аз они Ӯст. Пас чӣ гуна метавонад аз миёни онҳо ҳамсаре ё фарзанде дошта бошад? Ва Худо барои тадбири корҳои бандагонаш кофист; пас танҳо ба Ӯ таваккал кунед, ки Ӯ шуморо кофист.

  1. Фоидаҳои оят:
  • Инсон бояд дар дини худ роҳи миёнаро нигоҳ дорад ва аз ғулуву ифрот бипарҳезад.
  • Дар бораи Худо танҳо ҳақро гуфтан лозим аст ва ҳар гуна ботилро рад кардан зарур аст.
  • Исо (а) банда ва фиристандаи Худост, на Худо ва на писари Худо.
  • Имон ба Худо ва ҳамаи фиристандагони Ӯ аз аркони асосии эътиқоди дуруст аст.
  • Тавҳид — ягонагии Худо — асоси дини ислом аст ва Худо аз ҳар шарик ва фарзанд пок аст.
  • Ҳамаи осмонҳо ва замин ва он чи дар онҳост, аз они Худост, ва Ӯ ба ҳеҷ кас эҳтиёҷ надорад.
  • Таваккал ба Худо ва бовар ба кофи будани Ӯ оромиш ва устувории дилро ба инсон мебахшад.
  • Ин оят даъвати некӯ ба сӯи ислом аст, ки мардумро ба эътиқоди пок ва дуруст ҳидоят мекунад ва онҳоро ба некиву саодати дунёву охират мехонад.


📜 Оят 169-173 — Сураи Ан-Ниса

169إِلَّا طَرِيقَ جَهَنَّمَ خَالِدِينَ فِيهَا أَبَدًا ۚ وَكَانَ ذَٰلِكَ عَلَى اللَّهِ يَسِيرًا
магар ба роҳи ҷаҳаннам, ки абадӣ дар он бошанд! Ва ин кор бар Худо осон аст.
170يَا أَيُّهَا النَّاسُ قَدْ جَاءَكُمُ الرَّسُولُ بِالْحَقِّ مِن رَّبِّكُمْ فَآمِنُوا خَيْرًا لَّكُمْ ۚ وَإِن تَكْفُرُوا فَإِنَّ لِلَّهِ مَا فِي السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضِ ۚ وَكَانَ اللَّهُ عَلِيمًا حَكِيمًا
Эй мардум, паёмбаре ба ҳақ аз ҷониби Худо бар шумо фиристода шуд, пас ба ӯ имон биёваред, ки хайри шумо дар он аст. Ва агар ҳам кофир шавед, аз они Худост ҳар чӣ дар осмонҳову замин аст. Ва Ӯ донову ҳаким аст!
171يَا أَهْلَ الْكِتَابِ لَا تَغْلُوا فِي دِينِكُمْ وَلَا تَقُولُوا عَلَى اللَّهِ إِلَّا الْحَقَّ ۚ إِنَّمَا الْمَسِيحُ عِيسَى ابْنُ مَرْيَمَ رَسُولُ اللَّهِ وَكَلِمَتُهُ أَلْقَاهَا إِلَىٰ مَرْيَمَ وَرُوحٌ مِّنْهُ ۖ فَآمِنُوا بِاللَّهِ وَرُسُلِهِ ۖ وَلَا تَقُولُوا ثَلَاثَةٌ ۚ انتَهُوا خَيْرًا لَّكُمْ ۚ إِنَّمَا اللَّهُ إِلَٰهٌ وَاحِدٌ ۖ سُبْحَانَهُ أَن يَكُونَ لَهُ وَلَدٌ ۘ لَّهُ مَا فِي السَّمَاوَاتِ وَمَا فِي الْأَرْضِ ۗ وَكَفَىٰ بِاللَّهِ وَكِيلًا
Эй аҳли китоб, дар дини хеш аз ҳад нагузаред ва дар бораи Худо ҷуз сухани ҳақ магӯед. Албатта Исо — писари Марям, паёмбари Худо ва калимаи Ӯ буд, ки ба Марямаш афканд ва рӯҳе аз Ӯ буд. Пас ба Худо ва паёмбарокаш имон биёваред ва магӯед, ки се аст. Аз ин андешаҳо бозистед, ки хайри шумо дар он хоҳад буд. Ҷуз ин нест, ки Оллоҳ худоест якто. Пок аст аз ин, ки соҳиби фарзанде бошад. Аз они Ӯст он чӣ дар осмонҳову замин аст ва Худо корсозиро кофист!
172لَّن يَسْتَنكِفَ الْمَسِيحُ أَن يَكُونَ عَبْدًا لِّلَّهِ وَلَا الْمَلَائِكَةُ الْمُقَرَّبُونَ ۚ وَمَن يَسْتَنكِفْ عَنْ عِبَادَتِهِ وَيَسْتَكْبِرْ فَسَيَحْشُرُهُمْ إِلَيْهِ جَمِيعًا
Масеҳ нанг надошт, ки яке аз бандагони Худо бошад ва малоикаи муқарраб низ нанг надоранд. Ҳар кӣ аз парастиши Худованд рӯй гардонад, ва саркашӣ кунад, бидонад, ки Худо ҳамаро дар назди худ маҳшур (ҳамсӯҳбат) хоҳад сохт.
173فَأَمَّا الَّذِينَ آمَنُوا وَعَمِلُوا الصَّالِحَاتِ فَيُوَفِّيهِمْ أُجُورَهُمْ وَيَزِيدُهُم مِّن فَضْلِهِ ۖ وَأَمَّا الَّذِينَ اسْتَنكَفُوا وَاسْتَكْبَرُوا فَيُعَذِّبُهُمْ عَذَابًا أَلِيمًا وَلَا يَجِدُونَ لَهُم مِّن دُونِ اللَّهِ وَلِيًّا وَلَا نَصِيرًا
Аммо онон, ки имон овардаанд ва корҳои нек кардаанд, муздашонро ба тамомӣ хоҳад дод ва аз фазли хеш бар он хоҳад афзуд. Аммо касонеро, ки ибову саркашӣ кардаанд, ба азобе дардовар азоб хоҳад кард ва барои худ ҷуз Худо ҳеҷ дӯсту ёваре нахоҳанд ёфт.
Ан-НисаФеҳристи Қуръон
176Оят
MedinanRevelation
171Оят

Тарҷума — Ан-Ниса 171

Сураи Ан-Ниса Оят 171 - Хондан, Гӯш кун, Тарҷума, Тоҷикӣ : Эй аҳли китоб, дар дини хеш аз ҳад нагузаред ва…

Сураи Оят 171/176 — Сураи Ан-Ниса النساء (Medinan). Хондан Гӯш кун Тарҷума (Тоҷикӣ). Гӯш кун: Сураи Ан-Ниса Гӯш кун, Сураи Ан-Ниса Тарҷума, Сураи Ан-Ниса mp3, Сураи Ан-Ниса pdf. Оят 169–173. Ба Тоҷикӣ: Русский.





Қуръони Карим


Tuesday, September 29, 2026

Don't forget us in your sincere prayers