Сураи Ан-Ниса Оят 170 - Хондан, Гӯш кун, Тарҷума, Тоҷикӣ : Эй мардум, паёмбаре ба ҳақ аз ҷониби Худо бар шумо…

Ан-Ниса · 170/176

Тарҷума Транслитератсия — Сураи Ан-Ниса

يَا أَيُّهَا النَّاسُ قَدْ جَاءَكُمُ الرَّسُولُ بِالْحَقِّ مِن رَّبِّكُمْ فَآمِنُوا خَيْرًا لَّكُمْ ۚ وَإِن تَكْفُرُوا فَإِنَّ لِلَّهِ مَا فِي السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضِ ۚ وَكَانَ اللَّهُ عَلِيمًا حَكِيمًا ۝١٧٠

🔤 Transliteration

Yaaa aiyuhan naasu qad jaaa`akumur Rasoolu bilhaqqi mir Rabbikum fa ammminoo khairal lakum; wa in takfuroo fainnna lillaahi maa fis samaawaati wal ard; wa kaanal laahu `Aleemann hakeemaa

📖 Тарҷума (Ба Тоҷикӣ)

📖 Ба Тоҷикӣ

Эй мардум, паёмбаре ба ҳақ аз ҷониби Худо бар шумо фиристода шуд, пас ба ӯ имон биёваред, ки хайри шумо дар он аст. Ва агар ҳам кофир шавед, аз они Худост ҳар чӣ дар осмонҳову замин аст. Ва Ӯ донову ҳаким аст!

🌐 Additional reference in Русский

📖 Ayah 📜 Tafsir 📚 Al-Waseet 🔤 Ayah (I'rab)

0:00

📜

Тарҷума — Tafsir

Маънои калимаҳои мушкили оят:

— «Ар-Расул»: Паёмбар Муҳаммад (с).

— «Бил-ҳаққ»: бо ҳақ, яъне бо дини дуруст ва шариати Худо.

— «Хайран лакум»: барои шумо беҳтар аст.

— «Куфр»: инкор кардан, бовар накардан ба Худо ва Паёмбар.

— «Алим»: доно, огоҳ.

— «Ҳаким»: ҳикматманд, кордон.

Тафсири оят:

Эй мардум! Ба ростӣ, ки Паёмбари Мо ҳамчун паёмовар бо ҳақ — бо дини ҳақ ва роҳи дуруст — аз ҷониби Парвардигоратон ба сӯи шумо омад. Пас ба ӯ имон оваред ва аз ӯ пайравӣ кунед, ки ин барои шумо дар дунё ва охират беҳтару судмандтар аст. Агар шумо ба Худо ва Паёмбараш имон наоваред ва бар куфри худ истодагӣ кунед, бидонед, ки Худо аз имон ва итоати шумо бениёз аст ва куфри шумо ҳеҷ зараре ба Ӯ намерасонад. Зеро ҳар он чи дар осмонҳо ва замин аст, аз они Худост ва ҳамагӣ махлуқи Ӯянд ва дар тасарруфи Ӯ қарор доранд. Ва Худо ҳамеша донои ҳолатҳои бандагонаш аст; медонад кӣ сазовори ҳидоят аст, пас барояш осон мегардонад, ва кӣ сазовор нест, пас аз роҳи рост дур месозад. Ӯ дар гуфтор, кирдор, шариат ва тақдири худ ҳикматманд аст.

Фоидаҳои оят:

— Ин оят ба ҳамаи мардум — на танҳо ба мусулмонон — муроҷиат мекунад ва даъвати Паёмбар (с) барои ҳамаи одамон раҳмат ва ҳидоят аст.

— Имон овардан ба Худо ва Паёмбар (с) барои инсон дар ҳар ду ҷаҳон некӣ ва саодат меорад; ин роҳи наҷот ва комёбӣ аст.

— Худо аз имон ва ибодати бандагонаш бениёз аст; Ӯ молики тамоми осмонҳо ва замин аст ва ҳеҷ чиз аз тасарруфи Ӯ берун нест.

— Илму ҳикмати Худо комил аст; Ӯ ҳама чизро медонад ва ҳар амалу ҳукми Ӯ аз рӯи ҳикмат аст.

— Ин оят ба инсон имон оварданро бо меҳрубонӣ ва тарғиб пешниҳод мекунад, то дилҳо ба сӯи ҳақ ва роҳи рост гаройанд.

📜 Оят 168-172 — Сураи Ан-Ниса

168إِنَّ الَّذِينَ كَفَرُوا وَظَلَمُوا لَمْ يَكُنِ اللَّهُ لِيَغْفِرَ لَهُمْ وَلَا لِيَهْدِيَهُمْ طَرِيقًا

Касонеро, ки кофир шудаанд ва ситам кардаанд, Худованд намебахшад ва ба ҳеҷ роҳе ҳидоят намекунад,

169إِلَّا طَرِيقَ جَهَنَّمَ خَالِدِينَ فِيهَا أَبَدًا ۚ وَكَانَ ذَٰلِكَ عَلَى اللَّهِ يَسِيرًا

магар ба роҳи ҷаҳаннам, ки абадӣ дар он бошанд! Ва ин кор бар Худо осон аст.

170يَا أَيُّهَا النَّاسُ قَدْ جَاءَكُمُ الرَّسُولُ بِالْحَقِّ مِن رَّبِّكُمْ فَآمِنُوا خَيْرًا لَّكُمْ ۚ وَإِن تَكْفُرُوا فَإِنَّ لِلَّهِ مَا فِي السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضِ ۚ وَكَانَ اللَّهُ عَلِيمًا حَكِيمًا

171يَا أَهْلَ الْكِتَابِ لَا تَغْلُوا فِي دِينِكُمْ وَلَا تَقُولُوا عَلَى اللَّهِ إِلَّا الْحَقَّ ۚ إِنَّمَا الْمَسِيحُ عِيسَى ابْنُ مَرْيَمَ رَسُولُ اللَّهِ وَكَلِمَتُهُ أَلْقَاهَا إِلَىٰ مَرْيَمَ وَرُوحٌ مِّنْهُ ۖ فَآمِنُوا بِاللَّهِ وَرُسُلِهِ ۖ وَلَا تَقُولُوا ثَلَاثَةٌ ۚ انتَهُوا خَيْرًا لَّكُمْ ۚ إِنَّمَا اللَّهُ إِلَٰهٌ وَاحِدٌ ۖ سُبْحَانَهُ أَن يَكُونَ لَهُ وَلَدٌ ۘ لَّهُ مَا فِي السَّمَاوَاتِ وَمَا فِي الْأَرْضِ ۗ وَكَفَىٰ بِاللَّهِ وَكِيلًا

Эй аҳли китоб, дар дини хеш аз ҳад нагузаред ва дар бораи Худо ҷуз сухани ҳақ магӯед. Албатта Исо — писари Марям, паёмбари Худо ва калимаи Ӯ буд, ки ба Марямаш афканд ва рӯҳе аз Ӯ буд. Пас ба Худо ва паёмбарокаш имон биёваред ва магӯед, ки се аст. Аз ин андешаҳо бозистед, ки хайри шумо дар он хоҳад буд. Ҷуз ин нест, ки Оллоҳ худоест якто. Пок аст аз ин, ки соҳиби фарзанде бошад. Аз они Ӯст он чӣ дар осмонҳову замин аст ва Худо корсозиро кофист!

172لَّن يَسْتَنكِفَ الْمَسِيحُ أَن يَكُونَ عَبْدًا لِّلَّهِ وَلَا الْمَلَائِكَةُ الْمُقَرَّبُونَ ۚ وَمَن يَسْتَنكِفْ عَنْ عِبَادَتِهِ وَيَسْتَكْبِرْ فَسَيَحْشُرُهُمْ إِلَيْهِ جَمِيعًا

Масеҳ нанг надошт, ки яке аз бандагони Худо бошад ва малоикаи муқарраб низ нанг надоранд. Ҳар кӣ аз парастиши Худованд рӯй гардонад, ва саркашӣ кунад, бидонад, ки Худо ҳамаро дар назди худ маҳшур (ҳамсӯҳбат) хоҳад сохт.

← Оят 169 📖 Ан-Ниса Оят 171 →

Ан-НисаФеҳристи Қуръон

176Оят

MedinanRevelation

170Оят

Тарҷума — Ан-Ниса 170

Сураи Ан-Ниса Оят 170 - Хондан, Гӯш кун, Тарҷума, Тоҷикӣ : Эй мардум, паёмбаре ба ҳақ аз ҷониби Худо бар шумо…

Сураи Оят 170/176 — Сураи Ан-Ниса النساء (Medinan). Хондан Гӯш кун Тарҷума (Тоҷикӣ). Гӯш кун: Сураи Ан-Ниса Гӯш кун, Сураи Ан-Ниса Тарҷума, Сураи Ан-Ниса mp3, Сураи Ан-Ниса pdf. Оят 168–172. Ба Тоҷикӣ: Русский.