Sura An-Nisa — Werset 83

Znaczenie słów:

• Ażāʿū bihi – rozpowszechniali to, ujawniali to.
• Yastanbiṭūnahu – ci, którzy potrafią wydobyć właściwy sens i wyciągnąć trafne wnioski.
• Ulū al-amr – ludzie posiadający wiedzę, rozeznanie i doświadczenie w sprawach religii oraz dobra wspólnego.

Tłumaczenie i wyjaśnienie:

Kiedy do tych, których wiara nie zakorzeniła się głęboko w sercach – a zwłaszcza do obłudników – dociera jakaś wiadomość dotycząca bezpieczeństwa muzułmanów, ich zwycięstwa lub pomyślności, albo też wieść o zagrożeniu, klęsce czy strachu, oni natychmiast ją rozgłaszają i ujawniają publicznie, nie zastanawiając się nad konsekwencjami. W ten sposób sieją zamęt, niepokój i osłabiają ducha wspólnoty.

Gdyby jednak zamiast pochopnego rozgłaszania przekazali tę sprawę Posłańcowi Boga (niech spoczywa na nim pokój i błogosławieństwo) oraz ludziom obdarzonym wiedzą i rozeznaniem spośród nich, to właśnie ci, którzy potrafią właściwie analizować i wyciągać wnioski, poznaliby, co należy upublicznić, a co zachować w tajemnicy. Oni bowiem wiedzą lepiej, co służy dobru ogółu, a co może wyrządzić szkodę.

Gdyby nie łaska Boga nad wami – że obdarzył was islamem – i Jego miłosierdzie – że zesłał wam Koran i nauczył was właściwego postępowania – to poszlibyście za podszeptami szatana i zbłądzilibyście, z wyjątkiem nielicznych spośród was, których Bóg obdarzył szczególnym prowadzeniem i ochroną.

Korzyści i nauki płynące z tej wersety:

1. Zakaz pochopnego rozgłaszania wiadomości – islam uczy nas rozwagi i odpowiedzialności za słowa. Nie każda informacja powinna być rozpowszechniana, zwłaszcza gdy może wywołać niepokój lub szkodę.
2. Powrót do autorytetów i ludzi wiedzy – w sprawach ważnych i delikatnych należy odwoływać się do uczonych i osób kompetentnych, a nie kierować się emocjami czy plotkami.
3. Ochrona wspólnoty przed zamętem – rozgłaszanie niepotwierdzonych wieści może siać panikę, podziały i osłabiać jedność. Islam dba o spokój społeczny i harmonię.
4. Łaska i miłosierdzie Boga jako ochrona przed błędami – przypomnienie, że to dzięki Bożemu prowadzeniu unikamy pułapek szatana. To zachęta do wdzięczności i pokory wobec Stwórcy.
5. Cnota rozwagi i mądrości – wierzący powinien być osobą rozważną, która waży słowa i czyny, zanim je podejmie, naśladując w ten sposób najlepszy wzorzec – Posłańca Boga (niech spoczywa na nim pokój i błogosławieństwo).