Sura Ghafir — Werset 34

Znaczenie słów:

• بِالْبَيِّنَاتِ – z jasnymi dowodami i oczywistymi znakami potwierdzającymi prawdziwość posłannictwa.
• هَلَكَ – umarł, zmarł.
• مُسْرِفٌ – ten, kto przekracza granice, oddala się od prawdy i trwa w przesadzie względem Boga.
• مُرْتَابٌ – ten, kto ma wątpliwości co do jedności Boga i Jego obietnic.

Tafsir (wyjaśnienie) wersetu:

Bóg – Wysławiony – przypomina niewiernym z ludu Faraona, że zanim przyszedł do nich prorok Musa (Mojżesz), pokój z nim, już wcześniej został wysłany do nich prorok Jusuf (Józef), syn Jakuba, pokój z nimi obojgiem. Przyniósł im jasne dowody i oczywiste znaki potwierdzające jego prawdomówność oraz wzywające do oddawania czci wyłącznie Bogu Jedynemu, bez przypisywania Mu partnerów. Jednak oni nie przestali wątpić w to, z czym przyszedł, za jego życia. A kiedy umarł, ich wątpliwości wzrosły i powiedzieli: „Bóg nie pośle po nim żadnego posłańca”. W ten sposób trwali w niewierze i zaprzeczaniu prawdzie.

Bóg – Wysławiony – wyjaśnia, że tak jak ci ludzie zabłądzili z powodu swojego uporu i wątpliwości, tak samo Bóg pozostawia w błądzeniu każdego, kto przekracza granice prawdy, oddaje się fałszowi i trwa w zwątpieniu co do jedności Boga. Taka osoba nie otrzymuje od Boga wsparcia w dążeniu do właściwej drogi ani powodzenia w poszukiwaniu przewodnictwa.

Korzyści płynące z wersetu:

1. Werset ukazuje, że odrzucanie posłańców i wątpienie w ich przesłanie jest cechą, która prowadzi do zguby, i że Bóg pozostawia takich ludzi samym sobie, gdyż sami wybrali drogę błędu.
2. Historia proroka Jusufa, pokój z nim, jest dowodem na to, że Bóg wysyłał posłańców do różnych narodów z jasnymi znakami, a ludzie mimo to trwali w niewierze – co uczy nas, abyśmy nie powtarzali ich błędów i przyjmowali prawdę, zanim będzie za późno.
3. Werset ostrzega przed dwiema groźnymi cechami: przekraczaniem granic (israf) w oddalaniu się od prawdy oraz trwaniem w wątpliwościach (irtijab) co do obietnic Boga. Wiara wymaga pewności i pokory wobec Jego nakazów.
4. Przypomina, że śmierć posłańców nie oznacza końca Bożego prowadzenia – Bóg posyła kolejnych posłańców i odnawia swoje dowody, aby ludzie nie mieli wymówki. To zachęta do otwartości serca na naukę i do szukania prawdy w każdym czasie.