Sura Fussilat — Werset 12

Znaczenie słów:

• فَقَضَاهُنَّ – dokończył je, ukończył ich stworzenie.
• سَبْعَ سَمَاوَاتٍ – siedem niebios.
• وَأَوْحَىٰ فِي كُلِّ سَمَاءٍ أَمْرَهَا – objawił w każdym niebie to, co w nim zarządził i co nakazał.
• بِمَصَابِيحَ – świecącymi gwiazdami (lampami).
• وَحِفْظًا – i jako ochronę (przed szatanami podsłuchującymi).
• تَقْدِيرُ الْعَزِيزِ الْعَلِيمِ – ustanowienie Potężnego, Wszechwiedzącego.

Tłumaczenie i wyjaśnienie:

Bóg – niech będzie wywyższony – dokończył stworzenie siedmiu niebios w ciągu dwóch dni: czwartku i piątku. W ten sposób stworzenie niebios i ziemi zostało ukończone w sześć dni, zgodnie z Jego mądrością, którą On sam zna, mimo że ma moc stworzyć wszystko w jednej chwili. Następnie objawił w każdym niebie to, co w nim zarządził – nakazy dotyczące stworzeń tam przebywających, ich obowiązki wobec Niego oraz to, co się w nich dzieje. Po tym ozdobił niebo najbliższe ziemi świecącymi gwiazdami, które są światłem dla mieszkańców ziemi, a jednocześnie stanowią ochronę przed szatanami pragnącymi podsłuchiwać wieści z nieba – gdyż są rażeni płonącymi meteorami. To wszystko, co zostało wspomniane – stworzenie, ozdobienie i ochrona – jest ustanowieniem Boga Potężnego, którego nikt nie pokona, i Wszechwiedzącego, którego wiedza obejmuje wszystko, co istnieje.

Korzyści płynące z wersetu:

• Werset ukazuje doskonałość mocy Boga i Jego wszechogarniającą wiedzę – stworzenie tak ogromnego wszechświata w precyzyjny sposób jest dowodem na Jego wielkość, co umacnia wiarę w sercu muzułmanina.
• Zwraca uwagę na mądrość Boga w tworzeniu rzeczy stopniowo, mimo że mógł uczynić je natychmiast – uczy nas cierpliwości i rozwagi w naszych sprawach.
• Wskazuje na łaskę Boga wobec ludzi – gwiazdy są nie tylko ozdobą, ale także światłem i ochroną, co skłania do refleksji nad dobrocią Stwórcy i wdzięczności wobec Niego.
• Przypomina, że Bóg czuwa nad swoim stworzeniem i chroni je przed złem – daje poczucie bezpieczeństwa i zaufania do Boga.
• Werset zachęca do kontemplacji wszechświata jako znaku (ajat) prowadzącego do poznania Boga, co jest fundamentem islamskiej wiary i pobożności.