Сураи Фуссилат — Оят 42

1. Маънои калимаҳое, ки ба шарҳ ниёз доранд:

• Ботил: ҳар чизе ки ҳақро пӯшонад ё барбод диҳад, аз қабили дурӯғ, хато, таҳриф ва тағйир.
• Мин байни ядайҳи ва ла мин халфиҳи: аз пеш ва аз пас, яъне аз ҳар тараф ва ҳар ҷониб.
• Танзил: фурӯфиристодашуда, нозилшуда аз ҷониби Худо.
• Ҳаким: донои боҳикмат, ки ҳар кор ва ҳар ҳукми ӯ аз рӯйи ҳикмат аст.
• Ҳамид: ситоишшуда, ки ҳамаи махлуқот ӯро ситоиш мекунанд ва ҳар сифати камоли ӯро дорад.

1. Тафсири оят:

Ин Қуръони Карим китоби азиз ва бузургвор аст, ки Худованди Мутаъол онро бо иззату шаън ва ҳифзу нигаҳбонӣ кардааст. Ҳеҷ гуна ботил — на дурӯғ, на таҳриф, на камӣ ва на зиёдӣ — на аз пеши он ва на аз паси он ба он роҳ ёфта наметавонад. Яъне на китобҳои пешина метавонанд чизе аз онро ботил созанд ва на андешаву фикрҳои оянда метавонанд ба он халал расонанд. Ҳеҷ кас ва ҳеҷ чиз наметавонад онро аз ҳақиқат дур кунад ё дигаргун созад. Ин Қуръон фурӯфиристодашуда аз ҷониби Худованди Ҳаким аст, ки дар офариниш, тақдир ва шариати худ бо ҳикмат амал мекунад, ва Ҳамид аст, ки ҳамаи махлуқот ӯро ситоиш мекунанд ва ҳар сифати камолро дорост. Пас, ин китоб аз ҳар ҷиҳат комил, маҳфуз ва аз ҳар гуна нуқсон пок аст.

1. Фоидаҳое, ки аз ин оят ба даст меояд ва одамонро ба Ислом ва Қуръон меҳрубон мекунад:

• Қуръони Карим китоби Худост ва Худованд худаш ҳифзи онро кафолат додааст; пас ҳеҷ кас наметавонад онро тағйир диҳад ё ботил созад.
• Ин китоб аз ҷониби Худованди Ҳаким ва Ҳамид нозил шудааст, ки ҳар ҳукм ва ҳар сухани он аз рӯйи ҳикмат ва ситоиш аст.
• Ҳар кас ба Қуръон рӯй оварад, метавонад ба ҳақиқати пок ва роҳи рост ноил шавад, зеро дар он ҳеҷ гуна ботил ва хато нест.
• Ин оят боиси итминон ва оромии дил аст, ки Қуръон ҳамеша маҳфуз ва дастнорас аз таҳриф боқӣ мемонад.
• Ва ин ҳама далели он аст, ки Қуръон каломи Худои доно ва ситоишшуда аст ва бояд онро бо эҳтиром қабул кард ва аз он пайравӣ намуд.