Surja Fussilet — Ajet 49

Kuptimet e fjalëve:

• لَا يَسْأَمُ: nuk lodhet, nuk mërzitet.
• دُعَاءِ الْخَيْرِ: kërkesa për të mirë, si pasuria, shëndeti, fëmijët etj.
• مَسَّهُ الشَّرُّ: e godet e keqja, si varfëria, sëmundja ose vështirësitë.
• يَئُوسٌ: shumë i dëshpëruar nga mëshira e Allahut.
• قَنُوطٌ: që i humbet shpresa plotësisht nga mëshira e Zotit.

Tefsiri i Ajetit:

Njeriu (që nuk beson ose që është i pakujdesshëm) nuk lodhet kurrë nga kërkimi i të mirave të kësaj bote – gjithmonë dëshiron më shumë pasuri, shëndet, fëmijë dhe begati, pa u ndalur. Por kur e godet ndonjë e keqe, si varfëria, sëmundja ose ndonjë vështirësi tjetër, ai bie në dëshpërim të thellë dhe humb shpresën nga mëshira e Allahut. Ai mendon se nuk do t'i largohet kurrë e keqja dhe nuk pret më asnjë të mirë nga Zoti i tij, duke u sjellë me mosmirënjohje dhe duke u larguar nga durimi dhe shpresa në faljen dhe mëshirën e Allahut. Kjo është gjendja e atij që nuk e njeh fuqinë e Zotit dhe mëshirën e Tij të pakufishme.

Përfitimet nga Ajeti:

1. Njeriu duhet të jetë i ekuilibruar në qëndrimin e tij: kur merr të mira, le të falënderojë Allahun dhe të mos harrojë se ato janë dhuratë prej Tij; kur e godet e keqja, le të ketë durim dhe shpresë në mëshirën e Allahut, sepse Ai është i Vetmi që i largon vështirësitë.
2. Dëshpërimi nga mëshira e Allahut është një nga cilësitë më të këqija, sepse tregon mosbesim në fuqinë dhe bujarinë e Zotit, ndërsa besimtari i vërtetë e di se pas çdo vështirësie vjen lehtësimi.
3. Ky ajet na mëson të jemi të qëndrueshëm në lutje dhe të mos lodhemi nga kërkimi i të mirave, por gjithashtu të mos biem në dëshpërim kur hasim vështirësi, sepse Allahu është gjithmonë i gatshëm t'i përgjigjet lutjes së robërve të Tij.
4. Islami na mëson ekuilibrin dhe shpresën në çdo gjendje, duke na bërë të vetëdijshëm se jeta është provë dhe se durimi me besim është çelësi i suksesit në këtë botë dhe në botën tjetër.