Surah Fussilat — Talata 49

Ipinagkakatiwala (lamang) sa Kanya (ng mga marurunongnatao) angkaalamansaoras(ng Paghuhukom). walang anumang bunga ng kahoy ang lumabas sa kanyang hibla (balot), gayundin ay walang babae ang nabuntis (sa kanyang sinapupunan), gayundin ay walang nagsilang (ng bata) o nagsibol (ng mura, buko o bubot), na hindi batid ng Kanyang karunungan. At sa Araw na Siya ay tatawag sa kanila(namgapaganoatmapagsambasamgadiyus-diyosan) na (nagsasabi): “Nasaan (ang sinasabi) ninyo na Aking mga katambal?” Sila ay magsasabi: “Ipinaaalam namin sa Inyo na walang sinuman sa amin ang makakapagbigay saksi (na sila ay Inyong mga katambal)!”

At ang (mga diyus-diyosan) na nakahiratihan nilang pinananalanginan noon ay bibigo sa kanila, at kanilang mapag-aakala na sila ay walang lugar ng kaligtasan (sa kaparusahan ni Allah)

At kung ipalasap Namin sa kanya ang ilang habag mula sa Amin, pagkaraan na ang ilang kahirapan (paghihikahos o karamdaman, atbp.) ay dumatal sa kanya, katiyakan na kanyang sasabihin: “Ito ay dahilan sa aking (kagalingan); hindi ko iniisip na ang oras (Araw ng Paghuhukom) ay mangyayari, datapuwa’t kung ako man ay ibabalik sa aking Panginoon, katotohanang sasaakin ang pinakamainam (kayamanan, atbp.) sa Kanyang paningin!” Datapuwa’t Aming ipamamalas sa mga hindi sumasampalataya ang katotohanan ng lahat nilang ginawa, at Aming igagawad sa kanila ang lasa ng matinding kaparusahan

At kung Aming igawad ang mga pabuya sa tao, siya ay tumatalikod at lumalayo; datapuwa’t kung ang kasamaan ay sumapit sa kanya, (siya ay lumalapit) sa mahabang pagdarasal