Sura Fussilat — Aya 49

Maana ya Maneno:

• لَا يَسْأَمُ: Hachoki, halegei, wala huchoshwa.
• دُعَاءِ الْخَيْرِ: Kuomba kheri na neema, kama vile afya, riziki, na wema wa dunia.
• مَسَّهُ الشَّرُّ: Linapomgusa jambo baya, kama umaskini, ugonjwa, au shida.
• يَئُوسٌ: Mwenye kukata tamaa kabisa.
• قَنُوطٌ: Mwenye kupeleka kukata tamaa hadi kukosa matumaini yoyote ya rehema ya Mwenyezi Mungu.

Tafsiri ya Aya:

Mwanadamu (asiyemuamini Mwenyezi Mungu) hachoki katika kuomba kheri na neema za dunia, kama vile afya, mali, na watoto — daima anatamani zaidi na zaidi. Lakini anapopata shida au janga, kama umaskini, ugonjwa, au dhiki, basi anakuwa mwenye kukata tamaa kabisa, na anapoteza matumaini yote ya rehema ya Mwenyezi Mungu. Anadhani kuwa shida hiyo haitaondoka kamwe, na anajiona ameachwa na Mwenyezi Mungu, hivyo anakuwa na dhana mbaya juu ya Mola wake Mlezi.

Faida Zinazotokana na Aya:

1. Aya hii inatuonya dhidi ya tabia ya kukata tamaa na kupeleka matumaini mbali, kwani kukata tamaa ni dhidi ya imani kwa Mwenyezi Mungu, na ni aibu kwa mwenye kujidai kuwa mja wa Mwenyezi Mungu.
2. Inatufundisha kuwa mja mwema anapaswa kuwa na subira katika shida na kushukuru katika neema, wala asikate tamaa wala asijivune.
3. Inatukumbusha kuwa kheri za dunia si kila kitu; mja anapaswa kumtumainia Mwenyezi Mungu katika hali zote, kwani Yeye ndiye anayebadilisha hali, na rehema yake imekaribia kwa wanaoamini.
4. Aya inatuhamasisha kumuomba Mwenyezi Mungu kwa unyenyekevu na kudumu, si kwa uchovu wala kukata tamaa, bali kwa imani thabiti kuwa Mwenyezi Mungu husikia maombi na hujibu kwa hekima yake.