Фуссилат сүрөсү — Аят 49

1. Аяттагы түшүндүрүүнү талап кылган сөздөр:

• لَّا يَسْأَمُ — тажабайт, тарс какпайт, көп сурай берет.
• دُعَاءِ الْخَيْرِ — жакшылыкты суроо, байлык, ден соолук, бала-чака сыяктуу дүйнөлүк жыргалчылыктарды тилөө.
• مَّسَّهُ الشَّرُّ — ага жамандык тийсе, башкача айтканда жакырчылык, оору, кыйынчылык жетсе.
• يَئُوسٌ — үмүтсүз, бардык жакшылыктан күдөрүн үзгөн.
• قَنُوطٌ — Аллахтын ырайымынан бүтүндөй үмүтүн үзгөн, кайгыга баткан.

1. Аяттын түшүндүрмөсү:

Бул аятта адам баласынын табиятындагы бир кемчилик баяндалат. Адам Аллахтан дүйнөлүк жакшылыктарды — байлык, ден соолук, бала-чака, кеңчилик — сурап, тилөөдөн эч качан тажабайт, чарчабайт. Ал бул нерселерди сурап-тилеп, алардан үмүтүн үзбөйт. Бирок ага жакырчылык, оору же башка кыйынчылык жеткенде, ал заматта Аллахтын ырайымынан үмүтүн үзүп, катуу кайгыга батып, «эми эч нерсе болбойт» деп ойлойт. Бул — адамдын ыймансыздыгынан жана Аллахтын ырайымын, кең пейилдигин жетиштүү деңгээлде тааныбаганынан келип чыккан начар сапат. Ыймандуу адам болсо, жакшылыкка шүгүр кылат, жамандыкка сабыр кылат жана Аллахтын ырайымынан эч качан үмүт үзбөйт.

1. Аяттан алынуучу пайдалар:

• Аллах адамдын алсыздыгын, шашып-бүшүп, тез үмүт үзүп калаарын билдирип, бизди сабырдуу болууга чакырат.
• Жакшылыкка шүгүр кылуу, жамандыкка сабыр кылуу — ыймандуу адамдын белгиси.
• Аллахтын ырайымынан үмүт үзбөө — ыймандын негизи. Кыйынчылык убактысында да Аллахка жалбарып, жакшылыкка үмүт кылуу керек.
• Бул аят бизди Аллахтын ырайымынын кеңдигине ишенүүгө, ар кандай сыноодо да Аллахтан үмүт үзбөөгө үйрөтөт.
• Ислам дини адамды оптимист, үмүттөнүүчү, Аллахка таянган инсан болууга тарбиялайт.