Suurah Fussilat — Aayad 49

Macnaha Erayada:

• لَا يَسْأَمُ: Ma daalo, ma caajiso.
• دُعَاءِ الْخَيْرِ: Codsashada khayrka, sida xoolaha, caafimaadka, iyo carruurta.
• مَسَّهُ الشَّرُّ: Haddii ku dhaco faqri, cudur, ama dhibaato.
• يَئُوسٌ: Mid aad uga quustay naxariista Eebbe.
• قَنُوطٌ: Mid ka quusta naxariista Eebbe oo rajo ka jara.

Tafsiirka Aayadda:

Aayaddan waxay ka hadlaysaa dabeecadda aadanaha marka uu yahay mid aan Ilaahay si fiican u xusuusanayn. Waxay muujinaysaa in aadanuhu uu ku taklifay (ku adkaystay) codsashada khayrka iyo barwaaqada — sida maalka, caafimaadka, iyo carruurta — isagoon ku daalin. Laakiin marka dhibaato uu taabato, sida faqri ama cudur, wuxuu noqdaa mid aad uga quusta naxariista Eebbe, isla markaana ka quusta rajmada Ilaahay, isagoo u malaynaya inuu Eebbe ka xayiray khayrka. Tani waa dabeecad xun oo ka muuqata dadka aan Ilaahay si fiican u aqoon, waxayna ka fog tahay dabeecadda mu’minka runta ah.

Faa’iidooyinka laga qaadan karo Aayadda:

1. Aayaddan waxay ku baraarujinaysaa mu’minka inuu ka fogaado dabeecadda quusta iyo ka quusashada naxariista Eebbe, maxaa yeelay naxariista Ilaahay way ballaaran tahay oo wax kasta ka kooban tahay.
2. Waxay ku boorrinaysaa dadka inay ku adkaystaan ducada iyo codsashada khayrka, laakiin marka dhibaato timaaddo, waa inay ku xasilaan oo ay rajo ka qabaan Eebbe, maxaa yeelay cidhibta iyo furaha dhibaatooyinka waxaa uu ku jiraa gacanta Eebbe.
3. Waxay ku tusinaysaa in Iimaanku uu yahay isha rajmada iyo naxariista, isla markaana ka ilaaliya qalbiga inuu ku quusto naxariista Eebbe, maxaa yeelay mu’minku wuxuu ogyahay in Eebbe uu yahay Naxariis Badan, oo aan ka quusanin addoommadiisa.