Şura surəsi — Ayə 40

Söz izahları:

• سَيِّئَة (siyyə): pis əməl, günah, pislik.
• جَزَاء (cəza): əvəz, qarşılıq, cərimə.
• عَفَا (əfv etdi): bağışladı, günahından keçdi.
• أَصْلَحَ (islah etdi): düzəltdi, aralarını yaxşılaşdırdı, barışdırdı.
• الظَّالِمِين (zalımlar): haqsızlıq edənlər, zülm edənlər.

Ayənin təfsiri:

Bu ayə bizə ədalət və əfv arasındakı gözəl tarazlığı öyrədir. Kimsə sizə pislik edərsə, sizin də ona eyni ilə qarşılıq vermək haqqınız var — lakin bu qarşılıq edilən pisliyə bərabər olmalıdır, artıq olmamalıdır. Yəni bir zərbəyə bir zərbə, bir sözə bir söz — amma heç vaxt həddi aşmamaq şərtilə. Bu, İslamın ədalət prinsipidir: nə az, nə çox.

Lakin burada qəlbləri yumşaldan, ruhları ucaldan bir çağırış var: kim səni incidən insanı bağışlasa, ondan qisas almaya və bununla da aralarındakı düşmənçiliyi dostluğa çevirərək sülhü bərqərar edərsə, onun mükafatı Allahın öz yanındadır. Bu mükafatın nə qədər böyük olduğunu yalnız Allah bilir — çünki Allah Özü onu öhdəsinə götürmüşdür. Bu, əfv edənin qazandığı ən böyük şərəfdir: yer üzündəki heç bir mükafatla ölçülə bilməz.

Allah zalımları sevməz — yəni haqsız yerə ilk zülmə başlayanları, həddi aşaraq qisası artıranları. Ona görə də əfv etmək yalnız zəiflik deyil, əksinə, böyük bir güc və mənəvi üstünlükdür. Qisas almaq haqqı olsa da, bağışlamaq daha üstün bir yoldur.

Ey insan! Qəlbinə kin və intiqam yükü yığmaq sənə yalnız ağırlıq gətirir. Əfv etmək isə qəlbini azad edir, ruhunu yüngülləşdirir və səni Allaha yaxınlaşdırır. Unutma ki, sən bağışladıqca Allah da səni bağışlayar, sən keçdikcə Allah da səndən keçər. Bu dünyada əfv edənlərin qəlbi rahat, axirətdə isə mükafatı əzəmətli olar.