Shuro surasi — Oyat 40

Kalima ma'nolari:

• Jazo: mukofot yoki qasos, amalning evazi.
• Afv: kechirish, gunohidan o'tish.
• Isloh: yarashish, orani tuzatish, o'zaro munosabatlarni yaxshilash.
• Zolim: haddan oshuvchi, nohaq ish qiluvchi, kishilarga yomonlik yetkazuvchi.

Tafsir:

Yomonlikning jazosi — o'sha yomonlikning o'xshashidir, ya'ni kimki sizga yomonlik qilsa, unga xuddi shu darajada, ortiqcha qilmasdan, javob qaytarishingiz mumkin. Lekin bu yerda asosiy tavsiya — afv etish va yarashishdir. Kimki o'ziga yomonlik qilgan kishini kechirib, undan qasos olmasa va o'zaro aloqalarni, do'stlikni, birodarlikni tiklasa — uning mukofoti Allohning zimmasidadir. Bu ulug' bir va'dadir, chunki Alloh taolo bandasining afvini beminnat qabul qiladi va unga ajrini to'liq beradi. Alloh taolo zolimlarni — ya'ni o'zlari boshlab odamlarga yomonlik qiladiganlarni yoki qasos olishda haddan oshib ketadiganlarni sevmaydi. Ular Uning nazarida yomon mavqega ega.

Foydalar:

• Inson o'z haqini olishga haqli, lekin bu haqni ishlatishda ham adolatni saqlash, ortiqcha ketmaslik lozim.
• Afv etish — musulmonning yuksak axloqiy fazilati bo'lib, u kishini Allohga yaqinlashtiradi va Uning sevgisiga erishtiradi.
• Afv etgan kishining mukofoti Allohning o'zi tomonidan beriladi, bu esa har qanday dunyoviy mukofotdan ulug'roqdir.
• Alloh zolimlarni sevmasligi — adolat va haqning ustunligini ko'rsatadi, bu esa jamiyatda tinchlik va totuvlikni ta'minlaydi.
• Bu oyat musulmonlarni kechirimli bo'lishga, nizo va janjallardan qochishga, o'zaro birodarlik rishtalarini mustahkamlashga chorlaydi.