Surah Asy-Syura — Talata 51

Mga Kahulugan ng mga Salita:

• Waḥyan (وَحْيًا): Ang inspirasyon na itinatanim ng Allah sa puso ng Kanyang mga propeta, o kaya'y ang pagpapahayag na walang tagapamagitan.
• Min warā'i ḥijāb (مِن وَرَاءِ حِجَابٍ): Ang pagsasalita ng Allah sa isang tao habang hindi siya nakikita ng taong iyon, tulad ng nangyari kay Propeta Musa (sumakanya nawa ang kapayapaan).
• Rasūlan (رَسُولًا): Ang anghel na ipinadala ng Allah, tulad ni Jibril (sumakanya nawa ang kapayapaan), upang ihatid ang mensahe sa mga propeta.

Interpretasyon ng Talata:

Hindi nararapat o hindi maaaring para sa sinumang tao na kausapin siya ng Allah nang direkta at hayagan sa mundong ito, maliban sa tatlong paraan:

Una: Sa pamamagitan ng inspirasyon (waḥy) na itinatanim ng Allah sa puso ng Kanyang mga propeta, nang walang anumang tagapamagitan, tulad ng inspirasyon na ibinigay kay Propeta Ibrahim at sa iba pang mga propeta.

Pangalawa: Sa pamamagitan ng pagsasalita ng Allah sa kanya mula sa likod ng isang tabing, kung saan naririnig ng tao ang Kanyang pananalita ngunit hindi Niya ito nakikita, tulad ng nangyari kay Propeta Musa (sumakanya nawa ang kapayapaan) nang kausapin siya ng Allah sa Bundok ng Sinai.

Pangatlo: Sa pamamagitan ng pagpapadala ng Allah ng isang anghel na sugo, tulad ni Jibril (sumakanya nawa ang kapayapaan), na naghahatid ng kapahayagan sa propeta ayon sa pahintulot ng Allah at ayon sa Kanyang nais na ipahayag, hindi ayon sa kagustuhan ng anghel mismo.

Ang Allah ay Mataas (ʿAliyy) — higit Siya sa lahat ng pagkakatulad sa Kanyang mga nilikha, walang anumang katulad Niya sa Kanyang mga katangian — at Marunong (Ḥakīm) sa Kanyang paglikha, pagtatakda, at pagpapahayag ng mga batas. Ang talatang ito ay nagpapatunay na ang Allah ay may katangian ng pagsasalita, ngunit sa paraang naaangkop sa Kanyang kadakilaan, hindi katulad ng pagsasalita ng mga nilikha.

Mga Aral na Makukuha:

1. Ang kadakilaan ng Allah at ang Kanyang pagiging hiwalay sa Kanyang mga nilikha — hindi kayang makipag-usap sa Kanya ang sinumang tao nang direkta sa mundong ito, na nagpapakita ng Kanyang kapangyarihan at kataas-taasang antas.
2. Ang biyaya ng Allah sa Kanyang mga propeta sa pamamagitan ng pagpili sa kanila upang makatanggap ng Kanyang mensahe, sa kabila ng kanilang pagiging tao — ito ay isang malaking karangalan na ipinagkaloob lamang sa mga hinirang.
3. Ang kahalagahan ng pananampalataya sa mga anghel bilang mga tagapaghatid ng kapahayagan, at ang kanilang pagsunod sa utos ng Allah nang walang pag-aalinlangan.
4. Ang karunungan ng Allah sa Kanyang pakikipag-usap sa mga tao ayon sa kanilang kakayahan at kalagayan — kung minsan sa pamamagitan ng inspirasyon, kung minsan sa likod ng tabing, at kung minsan sa pamamagitan ng isang anghel.
5. Ang pagpapalakas ng loob ng mga mananampalataya na ang Allah ay laging nakikipag-ugnayan sa Kanyang mga nilikha sa pamamagitan ng Kanyang mga propeta at mga banal na kasulatan, kaya't dapat tayong magpasalamat sa Kanya sa pagkakaloob ng gabay na ito.