Surat Az-Zukhruf — Ayat 10

1. Tetembungan kang perlu dijlentrehake:

• مَهْدًا (mahdan): papan kang rata lan tinata supaya bisa dienggoni lan dileksanani kanthi tentrem, kaya amben utawa klasa kang digelar.
• سُبُلًا (subulan): dalan-dalan utawa rute kang bisa dilalui.
• تَهْتَدُونَ (tahtadun): padha oleh pituduh utawa bisa nemokake dalan kang bener tumuju panggonan kang dituju.

1. Tafsir ayat:

Allah iku Dzat kang wis nyawisake bumi iki kanggo kita kabeh minangka papan kang rata, tinata, lan kepenak dienggoni, kaya dene klasa kang digelar supaya kita bisa ngadeg, mlaku, lan manggon kanthi tentrem. Ora mung kuwi, Allah uga wis nggawe dalan-dalan ing bumi iki, ana ing antarane gunung, lembah, lan sak panjurunge, supaya kita gampang mlaku lan lelungan saka panggonan siji menyang panggonan liyane. Kabeh iku digawe supaya kita bisa nemokake dalan kang bener, bisa nggayuh kabutuhan urip donya, lan uga bisa nggayuh kabecikan agama. Dadi, bumi iki dudu papan kang angel lan mbebayani, nanging wis disiapake dening Allah kanthi kebak kawelasan kanggo manungsa.

1. Faedah kang bisa dijupuk:

• Ayat iki ngelingake yen bumi lan kabeh isine iku peparing saka Allah kang kudu disyukuri, dudu asil saka kekuwatane manungsa dhewe.
• Anane dalan-dalan ing bumi nuduhake yen agama Islam iku agama kang gampang lan menehi pituduh, ora nggawe susah umate.
• Kita diajak ngerti yen Allah iku Maha Welas lan Maha Ngatur, mula kita kudu tansah eling lan cedhak marang Panjenengane.
• Kanthi ngerteni peparing iki, kita dadi luwih seneng lan tresna marang Islam lan Al-Qur'an, amarga loro-lorone tansah nuntun manungsa marang urip kang bener lan kepenak, ing donya lan ing akhirat.