Surah Az-Zukhruf — Talata 32

Kahulugan ng mga Salita:

• Rahmat – awa o habag; sa talatang ito, tumutukoy sa pagka-propeta at sa biyaya ng kabilang buhay (Paraiso).
• Ma'ishah – kabuhayan o ikabubuhay sa mundong ito.
• Sukhriyyan – ginawang tagapaglingkod o pinagkukunan ng kapakinabangan; ang mayaman ay nagpapatrabaho sa mahirap, at ang mahirap ay naglilingkod sa mayaman.

Paliwanag ng Talata:

Tinututulan ng Allah ang pagmamataas ng mga hindi naniniwala na sila raw ang magpapasya kung kanino ibibigay ang pagka-propeta o ang mga biyaya ng Allah. Sinasabi nila: “Bakit sa kanya ibinigay ang kapahayagan at hindi sa amin?” Kaya itinatanong ng Allah: Sila ba ang namamahagi ng awa ng iyong Panginoon, O Muhammad? Hindi sila ang may karapatang maglagay ng pagka-propeta sa sinumang nais nila, sapagkat ang Allah lamang ang nakaaalam kung kanino ito nararapat.

Pagkatapos, ipinaalala ng Allah na Siya mismo ang namahagi ng kanilang kabuhayan sa mundong ito. Ginawa Niya ang iba na mayaman at ang iba ay mahirap, ang iba ay malakas at ang iba ay mahina, at itinaas Niya ang ilan sa kanila sa iba’t ibang antas. Ang layunin nito ay upang ang bawat isa ay maging kapaki-pakinabang sa isa’t isa – ang mayayaman ay nangangailangan ng mga manggagawa, at ang mga manggagawa ay nangangailangan ng kabayaran mula sa mayayaman. Sa ganitong paraan, ang mundo ay nagpapatuloy at ang pamumuhay ng lahat ay naaayos.

Kung sila nga ay hindi nakakapagpasya sa maliliit na bagay tulad ng kabuhayan sa mundo, paano pa kaya nila aangkinin ang karapatang magpasya sa dakilang biyaya ng pagka-propeta? Ang awa ng iyong Panginoon – ang Paraiso at ang Kanyang patnubay – ay higit na mabuti kaysa sa lahat ng kayamanang kanilang tinipon sa mundong ito, sapagkat ang kayamanan ay lumilipas samantalang ang awa ng Allah ay walang hanggan.

Mga Aral na Mapupulot:

1. Ang lahat ng bagay – maging ang kabuhayan, karunungan, at mga biyaya – ay nasa kamay ng Allah lamang. Siya ang namamahagi ayon sa Kanyang karunungan, at walang sinuman ang maaaring tumutol sa Kanyang hatol.
2. Ang pagkakaiba-iba ng antas ng tao sa lipunan – mayaman at mahirap, malakas at mahina – ay bahagi ng banal na plano upang ang bawat isa ay makatulong sa isa’t isa at ang lipunan ay maging matatag.
3. Ang mga biyaya ng kabilang buhay (Paraiso) ay higit na mahalaga kaysa sa lahat ng kayamanan at kapangyarihan sa mundong ito. Kaya dapat unahin ng tao ang paghahanda para sa walang hanggang buhay.
4. Ang pagka-propeta at mga dakilang tungkulin ay hindi nakukuha sa pagnanais o kayamanan, kundi ito ay ipinagkakaloob ng Allah sa sinumang Kanyang niloob dahil sa kanilang kadalisayan at kahandaan.