Surah Az-Zukhruf — Aya 32

Ma’anonin Kalmomin Ayar:

• "Rahmat" a nan ana nufin annabci da kuma fifikon da Allah ke baiwa wanda Ya so daga cikin bayinsa.
• "Ma’ishata" tana nufin abin da mutane ke rayuwa da shi, kamar abinci, ruwa, da sauran buƙatun rayuwa.
• "Sukhriyyan" tana nufin yin amfani da wani don wani aiki, wato a yi wa juna hidima ta hanyar aiki da taimako.

Fassarar Ayar:

Shin waɗannan mutanen ne ke raba rahamar Ubangijinka (annabci da fifiko), don su ba wa wanda suka so kuma su hana wanda suka so? Ba haka ba! Mu ne Muka raba musu abincinsu da arzikinsu a rayuwar duniya, kuma Muka ɗaukaka wasu daga cikinsu a kan wasu da matsayi daban-daban: wani mai arziki, wani matalauci; wani mai ƙarfi, wani raunana. Haka kuma Muka sanya wasu su zama masu buƙatar wasu, domin masu arziki su ɗauki matalauta su yi musu aiki, kuma matalauta su sami abin da suke buƙata daga masu arziki, ta haka al'amuran duniya su daidaita. Kuma rahamar Ubangijinka (Aljanna da aka yi wa annabci da muminai alkawari) ita ce mafi alheri fiye da duk abin da waɗannan mutane ke tattarawa na dukiyar duniya da za ta ƙare.

Fa’idodin Ayar:

1. Wannan ayar tana nuna mana cewa Allah ne kadai ke raba arziki da talauci, daraja da ƙasƙanci, kuma ba wani da zai iya canza abin da Allah Ya ƙaddara.
2. Tana koya mana cewa bambancin arziki da talauci a tsakanin mutane ba bisa son zuciya ba ne, amma hikimar Allah ce domin rayuwar duniya ta tsaya daidai, inda ake buƙatar juna.
3. Tana ƙarfafa mana imani cewa ni’imar Aljanna da rahamar Allah a lahira sun fi duk wani abin duniya da mutum zai iya tattarawa, don haka kada mu riƙa son duniya a kan addininmu.
4. Tana tunatar da mu cewa annabci da shiriya babbar ni’ima ce da Allah ke ba wa wanda Ya so, ba don cancantar mutum ba, don haka ya kamata mu gode wa Allah a kan shiriyar da Ya yi mana.