Сураи Ад-Духан — Оят 8

1. Маънои калимаҳои муҳим:

— «لَا إِلَٰهَ إِلَّا هُوَ»: Ҳеҷ маъбуди ба ҳақ нест, магар Ӯ (Аллоҳи ягона).

— «يُحْيِي وَيُمِيتُ»: Зиндагӣ медиҳад ва мемирандонад.

— «رَبُّكُمْ»: Парвардигори шумо.

— «آبَائِكُمُ الْأَوَّلِينَ»: Падарони пешинаи шумо.

1. Тафсири оят:

Аллоҳи Таъоло дар ин оят мефармояд, ки ҳеҷ маъбуди ба ҳақе ҷуз Ӯ нест ва ҳеҷ касе ба ғайри Ӯ сазовори ибодат нест. Ӯ танҳо зиндагӣ мебахшад ва мемирандонад; ҳеҷ кас наметавонад бидуни иродаи Ӯ касеро зинда кунад ё бимирандонад. Ӯ Парвардигори шумо ва Парвардигори падарони пешинаи шумост, ки онҳоро низ аз нестӣ офарида ва рӯзӣ додааст. Пас, ҳамон гуна ки Ӯ Парвардигори шумо ва гузаштагони шумост, бояд танҳо Ӯро парастиш кунед ва ба ягонагии Ӯ бовар дошта бошед. Ин оят далели равшани қудрати Аллоҳ ва ягонагии Ӯст, то мардум ба Қуръон ва паёмбари Ӯ (с) яқин пайдо кунанд.

1. Фоидаҳои оят:

— Ин оят моро ба тавҳид — ягонагии Аллоҳ — даъват мекунад ва дилҳоро ба Ӯ наздик месозад.

— Ёдовар мешавад, ки ҳаёт ва марг танҳо дар дасти Аллоҳ аст, бинобар ин инсон бояд ба Ӯ таваккул кунад ва аз Ӯ битарсад.

— Парвардигории Аллоҳ бар мо ва бар гузаштагонамон нишон медиҳад, ки Ӯ ҳамеша бо бандагонаш будааст ва ҳеҷ гоҳ фаромӯш намекунад.

— Ин оят моро ба шукргузорӣ ва ибодати холисона ба Аллоҳ ташвиқ мекунад, ки сабаби оромии дил ва саодати дунёву охират аст.

— Ва моро водор месозад, ки Қуръонро тасдиқ кунем ва ба паёмбари Худо (с) имон оварем, зеро ин оятҳо нишонаҳои равшани Парвардигор ҳастанд.