سوره جاثیه — آیه 33

معانی کلمات:

• «بَدا»: ظاهر و آشکار شد.
• «سَیِّئات»: اعمال زشت و بد.
• «حاقَ»: احاطه کرد، فرو گرفت و نازل شد.
• «یَسْتَهْزِؤُونَ»: مسخره می‌کردند و به تمسخر می‌گرفتند.

تفسیر آیه:

در آن روز بزرگ قیامت، پرده‌ها کنار می‌رود و تمام اعمال زشتی که انسان‌ها در دنیا مرتکب شده‌اند، برایشان آشکار و نمایان می‌گردد. دیگر هیچ کاری نمی‌توانند بکنند و هیچ راه فراری ندارند. آنچه را که در دنیا انجام داده‌اند — از کفر، شرک، گناه و معصیت — همه را به عینه می‌بینند و کیفر آن را دریافت می‌کنند. همچنین عذابی که در دنیا به آنان وعده داده می‌شد و آنها آن را مسخره می‌کردند و باور نداشتند، اکنون از هر سو آنان را احاطه می‌کند و راه گریزی از آن ندارند. این عذاب، نتیجهٔ همان تمسخر و استهزای آنان است که در دنیا نسبت به آیات الهی و هشدارهای پیامبران داشتند.

فواید و درس‌های آیه:

1. هیچ عملی از انسان پنهان نمی‌ماند؛ روزی فرا می‌رسد که تمام کارهای نیک و بد انسان آشکار می‌شود و او نتیجهٔ آن را می‌بیند. پس بیاییم در دنیا اعمالی انجام دهیم که در آن روز شرمنده نباشیم.
2. استهزاء و مسخره کردن دین و هشدارهای الهی، عاقبت بسیار تلخی دارد؛ کسانی که وعده‌های خدا را به بازی می‌گیرند، سرانجام گرفتار عذابی می‌شوند که خودشان آن را باور نداشتند.
3. این آیه ما را به تقوا و پرهیزکاری دعوت می‌کند و یادآوری می‌کند که زندگی دنیا فرصتی کوتاه است؛ پس عاقلانه آن است که با ایمان و عمل صالح، آیندهٔ روشنی برای خود بسازیم و از عاقبت تلخ گناه و استهزاء در امان بمانیم.