سوره جاثیه — آیه 34

معانی کلمات:

• نَنسَاكُمْ: شما را رها میکنیم و از شما روی میگردانیم؛ ترک کردن در عذاب مانند چیزی که فراموش شده و به آن توجه نمیشود.
• مَأْوَاكُمْ: جایگاه و محل سکونت شما.
• نَّاصِرِينَ: یاریدهندگان و کسانی که بتوانند شما را از عذاب نجات دهند.

تفسیر آیه:

در آن روز بزرگ قیامت، به این کافران خطاب میشود که: امروز ما شما را در عذاب رها میکنیم و به حال خودتان وا میگذاریم، همانگونه که شما لقای این روز را فراموش کردید و برای آن آماده نشدید؛ یعنی ایمان نیاوردید و عمل صالح انجام ندادید. پس همانطور که شما نسبت به این روز بیتفاوت بودید و آن را نادیده گرفتید، امروز نیز خداوند شما را از رحمت خود دور میسازد و در آتش رها میکند. جایگاه و پناهگاه شما آتش جهنم است و هیچ یاوری ندارید که بتواند شما را از عذاب الهی نجات دهد یا از آن بکاهد. این جمله، سرزنش و توبیخ شدیدی است که نشان میدهد فراموشی آنان از روی عمد و غفلت بوده است، نه از روی ناآگاهی.

فواید و پیامهای آیه:

• این آیه هشداری جدی است که فراموش کردن روز قیامت و غفلت از آن، عاقبتی جز محرومیت از رحمت الهی و جاودانگی در آتش ندارد.
• عدالت خداوند اقتضا میکند که هر کس به اندازه عمل خود پاداش یا کیفر ببیند؛ همانگونه که کافران با فراموش کردن خدا، در قیامت فراموش و رها میشوند.
• انسان باید همواره به یاد آخرت باشد و با ایمان و عمل صالح، خود را برای آن روز آماده کند، زیرا هیچ یاوری جز اعمال نیک و رحمت خداوند در آن روز به کار نمیآید.
• این آیه انگیزهای برای مؤمنان است تا شکرگزار نعمت هدایت باشند و از غفلت و بیخبری بپرهیزند، چرا که مؤمنان با یاد خدا و روز قیامت، به سعادت ابدی دست مییابند.