سوره جاثیه — آیه 9

معانی کلمات:

• عَلِمَ: دانست، آگاه شد.
• آیَاتِنَا: نشانه‌های ما (آیات قرآن).
• اتَّخَذَهَا: آن را برگزید و قرار داد.
• هُزُوًا: مسخره، استهزا.
• عَذَابٌ مُهِینٌ: عذابی خوارکننده و رسواکننده.

تفسیر آیه:

خداوند متعال در این آیه به بیان حال و سرانجامِ بدترین دشمنان قرآن می‌پردازد؛ کسانی که وقتی چیزی از آیات الهی را فرا می‌گیرند یا به گوششان می‌رسد، به جای آنکه آن را بپذیرند و عبرت بگیرند، آن را به باد مسخره می‌گیرند و وسیله‌ای برای تمسخر و استهزاء قرار می‌دهند. اینان نه تنها از آیات خداوند پند نمی‌گیرند، بلکه با نهایت وقاحت و گستاخی، آن را به سخره می‌گیرند تا دیگران را نیز از پذیرش حق بازدارند.

خداوند در ادامه می‌فرماید: این گروه که چنین صفتی دارند، در روز قیامت عذابی خواهند داشت که آنان را خوار و رسوا می‌کند؛ عذابی که همراه با ذلت و حقارت است و جزای استهزای آنان نسبت به کلام الهی خواهد بود. این وعده الهی قطعی است و هیچ‌کس نمی‌تواند آنان را از این عذاب نجات دهد.

فواید و پیام‌های آیه:

1. قرآن کریم، کتابی است که هر کس با آن برخورد کند، یا باید با ایمان و تسلیم در برابر آن بایستد و یا در برابر آن موضع بگیرد؛ اما مسخره کردن آیات الهی، نشانه‌ای از کفر و لجاجت است و عاقبتِ آن، خواری و ذلت در آخرت خواهد بود.
2. این آیه به ما می‌آموزد که نسبت به قرآن کریم و نشانه‌های الهی، نهایت احترام و ادب را داشته باشیم و هرگز آن را وسیله‌ای برای شوخی و بازی قرار ندهیم؛ چرا که این کار، انسان را به عذابی مهین و خوارکننده در پیشگاه خداوند گرفتار می‌کند.
3. مؤمنان باید از این آیه عبرت بگیرند که هرگز با آیات الهی با دیده تمسخر نگاه نکنند و در برابر کسانی که چنین می‌کنند، موضع بگیرند و از آنان دوری جویند تا به سرنوشت آنان گرفتار نشوند.
4. این آیه نشان می‌دهد که خداوند نسبت به اعمال بندگان خود کاملاً آگاه است و هیچ عمل کوچکی از نظر او پنهان نمی‌ماند؛ بنابراین، هر کس در دنیا هر کاری کند، در آخرت به جزای آن خواهد رسید؛ چه نیک باشد و چه بد.