Аль-Ахкаф сүрөсү — Аят 14

1. Аяттагы кээ бир сөздөрдүн мааниси:

• أُولَٰئِكَ (улаика): ана ошолор, ушул сыпаттарга ээ болгон адамдар.
• أَصْحَابُ الْجَنَّةِ (асхабул-жанна): бейиштин ээлери, бейишке кирүүчүлөр.
• خَالِدِينَ (халидин): түбөлүк калуучулар, анда түбөлүк жашоочулар.
• جَزَاءً (жазаан): сыйлык, акыбет, сый катары.
• بِمَا كَانُوا يَعْمَلُونَ (бима кану яъмалун): алар кылган иштери үчүн.

1. Аяттын түшүндүрмөсү:

Бул аятта Аллах Таала алдынкы аяттарда эскертилген ыймандуу, моюн сунган, жакшылык кылган адамдардын акыбетин баяндайт. Алар — бейиштин ээлери. Алар бейиште түбөлүк калышат, андан эч качан чыгышпайт жана ал жактагы жыргалчылыктар түгөнбөйт. Бул — алардын дүйнөдө кылган жакшы иштерине, ыймандарына жана моюн сунууларына жараша Аллахтын берген сыйлыгы. Башкача айтканда, бейиш — алардын иштеринин натыйжасы, бирок чынында Аллахтын ырайымы менен гана киришет. Алардын сыйлыгы өздөрү кылган жакшы амалдарына ылайык болот.

1. Аяттан алынуучу пайдалар жана насааттар:

• Бул аят ыймандуу адамдарга чоң сүйүнүч берет: эгер алар Аллахка ыйман келиштирип, жакшы иштерди кылышса, акыбеттери бейиш болот.
• Бейиш түбөлүк жашоо орду экенин билдирет, ал жакта өлүм да, азап да, бүтүү да жок.
• Аллахтын сыйлыгы адилеттүү жана кеңири. Ар бир жакшы иш текке кетпейт, анын сыйлыгы берилет.
• Бул аят адамды жакшылык кылууга, сабырдуу болууга жана Аллахтын убадасына ишенүүгө чакырат.
• Ислам дини — адамды үмүт менен жашоого үйрөткөн дин. Ал эмгектин, жакшылыктын жана ыймандын акыбети зор экенин ушул аят аркылуу жеткирет.
• Ошондуктан ар бир адам бейишке жетүү үчүн ыймандуу болуп, жакшы амалдарды кылууга умтулушу керек.