Suurah Muhammad — Aayad 21

Macnada Erayada:

• Taa'ah – Adeecid (Rabbiga iyo Rasuulka).
• Qawl macruuf – Hadal wanaagsan oo lagu raalli galo Shareecada, oo ah hadal toosan oo aan xumaan lahayn.
• Cazama al-amr – Marka uu jihaadku waajib noqdo oo uu si adag u yimaaddo amarkiisa, waana marka dagaalka la galo.
• Sadaqul-laah – Run ku sheegista Ilaahay, oo ah inay cadeeyaan iimaankooda oo ay ku camal falaan.

Tafsiirka:

Allaah wuxuu sheegayaa in dadka mu'miniinta ah ay yiraahdeen: "Maxay soo dejineysaa Suurad noo faraysa jihaadka?" Marka Suurad cad oo xukunno ku qoran ay soo dejiso, oo jihaadka lagu xuso, waxaad arkaysaa kuwa qalbigooda ka buka (munaafiqiinta) oo kuu eegaya sida qof la wareersan yahay oo geeri ka cabsanaya. Allaah wuxuu ugu jawaabay in adeecidda iyo hadalka wanaagsan ay u khayr badan tahay iyaga. Haddaba, marka jihaadku waajib noqdo oo dagaalku kululaado, munaafiqiintu way diidaan oo way ka cararaan, laakiin haddii ay run u sheegi lahaayeen Allaah iimaankooda iyo adeeciddooda, taas uunbaa u khayr roon lahayd iyaga, halkii ay ka gaaloobi lahaayeen oo ay caasiyi lahaayeen amarka Allaah.

Faa'iidooyin laga qaato aayadda:

1. Waa in qofku adeecaa Allaah oo hadal wanaagsan ku hadlaa – Tani waxay muujinaysaa in hadalka toosan iyo adeecidda ay ka horreeyaan fal kasta, waana astaan mu'miniinta.
2. Jihaadku waa imtixaan weyn – Marka uu jihaadku waajib noqdo, ayaa la kala saaraa runta iyo beenta, sidaas darteed waa in qofku diyaar u yahay inuu ku camal falo wixii uu sheego.
3. Runta iyo Ikhlaasku waa furaha khayrka – Qofkii Allaah run u sheega iimaankiisa oo uu ku camal falaa, Allaah wuxuu u dhigi doonaa khayr iyo barako, halka munaafiqnimadu ay keento khasaaro.
4. Islaamku wuxuu ku boorrinayaa in qofku yahay mid toosan oo run ah – Ma aha oo kaliya in la sheego iimaan, laakiin waa in la camal falaa, gaar ahaan marka ay timaaddo waaya-aragnimada culus sida jihaadka.