Surah Muhammad — Talata 32

Mga Kahulugan ng mga Salita:

• Kafaru – tumangging maniwala at nagkaila sa katotohanan.
• Saddu – humadlang at pumigil sa iba.
• Sabil Allah – landas ni Allah, ang Islam.
• Shaaqu – sumalungat at nakipag-away.
• Tabayyana – naging malinaw at lantad.
• Huda – patnubay at katotohanan.
• Yuhbita – sisirain at papawalang-bisa.

Interpretasyon ng Talata:

Katotohanan, ang mga tumangging maniwala kay Allah at sa Kanyang Sugo, at sila mismo ay humadlang sa landas ni Allah, at humadlang din sa ibang tao upang hindi makapasok sa Islam, at nakipag-away at sumalungat sa Sugo ni Allah (sumakanya nawa ang kapayapaan at pagpapala) matapos na maging malinaw sa kanila ang katotohanan at ang mga palatandaan na siya ay tunay na Propeta mula kay Allah – ang mga taong ito ay hindi makapipinsala kay Allah ng anuman. Ang kanilang pagtanggi at paghadlang ay hindi makakasira sa relihiyon ni Allah ni makakapagpahina nito. Sa halip, ang pinsala ay babagsak sa kanilang sarili. At tiyak na sisirain ni Allah ang kanilang mga gawa na kanilang ginawa sa mundo, at gagawin Niyang walang saysay ang mga ito, sapagkat hindi nila nilayon sa mga ito ang mukha ni Allah, kundi ang pagpapakita at pagmamalaki. Kaya hindi sila makakakita ng gantimpala para sa mga ito sa Kabilang Buhay.

Mga Aral na Mapupulot:

• Ang sinumang lumaban sa relihiyon ni Allah at humadlang sa Kanyang landas ay hindi makapipinsala kay Allah ng anuman, bagkus ay sinasaktan lamang niya ang kanyang sarili.
• Ang mga gawa na hindi nilayon para kay Allah ay walang halaga sa Kanya, kahit pa ito ay tila mabuti sa paningin ng mga tao.
• Ang katotohanan ay hindi nababago ng pagtanggi ng mga tumatanggi, at ang relihiyon ni Allah ay mananatili at magtatagumpay sa kabila ng mga pagsubok ng mga kalaban.
• Ang pagkakaroon ng malinaw na katibayan bago sumalungat ay nagpapalala sa kasalanan, kaya dapat mag-ingat ang isang mananampalataya na huwag sumalungat matapos ang kaliwanagan.