سوره مائده — آیه 11

معانی کلمات:

• هَمَّ: قصد کرد، اراده کرد.
• یَبسُطوا: دراز کنند، بکشند (دست به سوی شما برای آسیب رساندن).
• فَكَفَّ: پس بازداشت، جلوگیری کرد.
• اتَّقُوا: بترسید، پروا کنید (با انجام فرمانها و دوری از نواهی).

تفسیر آیه:

ای کسانی که به خدا و رسولش ایمان آوردهاید و به شریعت او عمل میکنید! نعمت بزرگ خدا را بر خود به یاد آورید و سپاسگزار باشید؛ آنگاه که گروهی (از دشمنان) قصد کردند دستهای خود را به سوی شما دراز کنند تا شما را بکشند و نابود کنند، اما خداوند دستهای آنان را از شما بازداشت و میان شما و آنان حایل شد و شما را از شرّشان حفظ کرد. پس از خدا پروا کنید و با انجام اوامر و ترک نواهی، از نافرمانی او بپرهیزید و در تمام امور دینی و دنیوی خود تنها بر او توکل کنید و به یاری و نصرت او اطمینان داشته باشید؛ زیرا مؤمنان باید تنها بر خدا اعتماد کنند و از غیر او نهراسند.

فواید و پیامهای آیه:

• یادآوری نعمتهای الهی، بهویژه نعمت امنیت و دفع شرّ دشمنان، سبب افزایش ایمان و شکرگزاری بنده میشود و او را به اطاعت از خدا نزدیکتر میگرداند.
• خداوند همواره حافظ و نگهبان بندگان مؤمن خود است و حتی در لحظات خطرناک، بدون آنکه آنها متوجه باشند، بلایا را از آنان دور میکند؛ پس باید در همه حال به او امیدوار بود.
• تقوا و توکل دو بال پرواز مؤمن به سوی سعادت هستند؛ کسی که از خدا بترسد و بر او تکیه کند، خداوند او را کفایت میکند و از هر آسیبی حفظ مینماید.
• این آیه به مؤمنان میآموزد که در برابر توطئههای دشمنان نه مأیوس شوند و نه تنها به نیروی خود تکیه کنند؛ بلکه با توکل بر خدا و استفاده از اسباب مشروع، بر دشمنان پیروز شوند.