Сураи Аль-Маида Оят 20 - Хондан, Гӯш кун, Тарҷума, Тоҷикӣ : Ва Мӯсо ба қавми худ гуфт: «Эй қавми ман, неъматеро,…

Аль-Маида · 20/120

Тарҷума Транслитератсия — Сураи Аль-Маида

وَإِذْ قَالَ مُوسَىٰ لِقَوْمِهِ يَا قَوْمِ اذْكُرُوا نِعْمَةَ اللَّهِ عَلَيْكُمْ إِذْ جَعَلَ فِيكُمْ أَنبِيَاءَ وَجَعَلَكُم مُّلُوكًا وَآتَاكُم مَّا لَمْ يُؤْتِ أَحَدًا مِّنَ الْعَالَمِينَ ۝٢٠

🔤 Transliteration

Qa iz qaala Moosaa liqawmihee yaa qawmiz kuroo ni`matal laahi `alaikum iz ja`ala feekum mulookanw wa aataakum maa lam yu`ti ahadam minal `aalameen

📖 Тарҷума (Ба Тоҷикӣ)

📖 Ба Тоҷикӣ

Ва Мӯсо ба қавми худ гуфт: «Эй қавми ман, неъматеро, ки Худо бар шумо арзонӣ доштааст, ёд кунед, ки аз миёни шумо паёмбароне ихтиёр кард ва шуморо соҳибони ихтиёри хеш гардонид ва ба шумо чизҳое дод, ки ба ҳеҷ як аз мардуми ҷаҳон ато накардааст.

🌐 Additional reference in Русский

📖 Ayah 📜 Tafsir 📚 Al-Waseet 🔤 Ayah (I'rab)

0:00

📜

Тарҷума — Tafsir

Маънои калимаҳои муҳим:

«نِعْمَةَ اللَّهِ»: неъматҳо ва лутфҳои Худованд.
«أَنبِيَاءَ»: паёмбарон, ки одамонро ба роҳи ҳидоят даъват мекунанд.
«مُّلُوكًا»: подшоҳон, яъне соҳибони ихтиёр ва озодӣ дар корҳои худ.
«الْعَالَمِينَ»: ҷаҳониёни замони худ, ҳамаи мардуми он даврон.

Тафсири оят:

Ва ёд кун, эй Паёмбар, вақте ки Мӯсо (алайҳис-салом) ба қавми худ гуфт: «Эй қавми ман, неъмати Худоро бар худ ба ёд оред, он гоҳ ки дар миёни шумо паёмбаронро қарор дод, то шуморо ба роҳи рост ҳидоят кунанд, ва шуморо подшоҳон гардонд, яъне соҳиби ихтиёр ва озодӣ дар корҳои худ баъд аз он ки банда ва зердасти Фиръавн ва қавми ӯ будед. Ва ба шумо аз неъматҳои худ чизҳое ато кард, ки ба ҳеҷ кас аз ҷаҳониёни замони шумо ато накарда буд, аз қабили манн ва салво, соябон шудани абр, шикофтани баҳр ва дигар неъматҳои бузург.»

Ин оят ба мо мефаҳмонад, ки Мӯсо (алайҳис-салом) қавми худро ба ёдоварии неъматҳои Худо даъват кард, то онҳо шукргузор бошанд ва аз роҳи ҳақ рӯй нагардонанд. Худованд ба онҳо неъматҳои бузурге дод, ки ба касе аз мардуми он замон надода буд. Ин ҳама далели қудрат ва меҳрубонии Худованд нисбат ба бандагони худ аст.

Фоидаҳои ин оят:

Ёдоварии неъматҳои Худо сабаби афзун шудани шукр ва имон мегардад.
Худованд бандагони худро бо паёмбарон ва неъматҳои гуногун дастгирӣ мекунад, то онҳо ба роҳи рост ҳидоят шаванд.
Озодӣ ва ихтиёр дар корҳо неъмати бузурги Худост, ки бояд қадри онро донист.
Қиссаҳои паёмбарони пешин дарс ва ибрат барои мо ҳастанд, то аз саргузашти онҳо панд гирем ва ба Худо ва паёмбараш итоат кунем.
Ин оят ба мо меомӯзад, ки ҳамеша неъматҳои Худоро ба ёд орем ва барои онҳо шукргузор бошем, то Худованд неъматҳои моро зиёд гардонад ва моро дар роҳи ҳақ устувор нигоҳ дорад.

📜 Оят 18-22 — Сураи Аль-Маида

18وَقَالَتِ الْيَهُودُ وَالنَّصَارَىٰ نَحْنُ أَبْنَاءُ اللَّهِ وَأَحِبَّاؤُهُ ۚ قُلْ فَلِمَ يُعَذِّبُكُم بِذُنُوبِكُم ۖ بَلْ أَنتُم بَشَرٌ مِّمَّنْ خَلَقَ ۚ يَغْفِرُ لِمَن يَشَاءُ وَيُعَذِّبُ مَن يَشَاءُ ۚ وَلِلَّهِ مُلْكُ السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضِ وَمَا بَيْنَهُمَا ۖ وَإِلَيْهِ الْمَصِيرُ

Яҳудиён ва масеҳиён гуфтанд, ки мо фарзандону дӯстони Худо ҳастем. Бигӯй: «Пас чаро шуморо ба ҷазои гуноҳонатон азоб мекунад? Балки шумо инсонҳое аз ҷумлаи офаридагон ҳастед». Ҳар касро, ки бихоҳад, мебахшад ва ҳар касро, ки бихоҳад, азоб мекунад ва аз они Худост фармонравоии осмонҳову замин ва он чӣ дар миёни онҳост ва бозгаштн ҳама ба назди Ӯст.

19يَا أَهْلَ الْكِتَابِ قَدْ جَاءَكُمْ رَسُولُنَا يُبَيِّنُ لَكُمْ عَلَىٰ فَتْرَةٍ مِّنَ الرُّسُلِ أَن تَقُولُوا مَا جَاءَنَا مِن بَشِيرٍ وَلَا نَذِيرٍ ۖ فَقَدْ جَاءَكُم بَشِيرٌ وَنَذِيرٌ ۗ وَاللَّهُ عَلَىٰ كُلِّ شَيْءٍ قَدِيرٌ

Эй аҳли китоб, фиристодаи Мо дар замоне, ки паёмбароне набуданд, фирпстода шуд, то ҳақро бар шумо ошкор кунад ва нагӯед, ки муждадиҳанда ва бимдиҳандае бар мо фиристода нашудааст. Инак, он муждадиҳанда ва бимдиҳанда омадааст ва Худо бар ҳар чиз тавоност!

20وَإِذْ قَالَ مُوسَىٰ لِقَوْمِهِ يَا قَوْمِ اذْكُرُوا نِعْمَةَ اللَّهِ عَلَيْكُمْ إِذْ جَعَلَ فِيكُمْ أَنبِيَاءَ وَجَعَلَكُم مُّلُوكًا وَآتَاكُم مَّا لَمْ يُؤْتِ أَحَدًا مِّنَ الْعَالَمِينَ

21يَا قَوْمِ ادْخُلُوا الْأَرْضَ الْمُقَدَّسَةَ الَّتِي كَتَبَ اللَّهُ لَكُمْ وَلَا تَرْتَدُّوا عَلَىٰ أَدْبَارِكُمْ فَتَنقَلِبُوا خَاسِرِينَ

Эй қавми ман, ба замини муқаддасе, ки Худо бароятон муқаррар кардааст, дохил шавед ва бозпас магардед, ки зиёндида бозмегардед».

22قَالُوا يَا مُوسَىٰ إِنَّ فِيهَا قَوْمًا جَبَّارِينَ وَإِنَّا لَن نَّدْخُلَهَا حَتَّىٰ يَخْرُجُوا مِنْهَا فَإِن يَخْرُجُوا مِنْهَا فَإِنَّا دَاخِلُونَ

Гуфтанд; «Эй Мӯсо, дар он ҷо мардуме пурзӯранд ва мо ба он сарзамин дарнаёем, то он гоҳ, ки он пурзӯрон берун шаванд. Агар онҳо аз он сарзамин берун шаванд, ба он дохил шавем».

← Оят 19 📖 Аль-Маида Оят 21 →

Аль-МаидаФеҳристи Қуръон

120Оят

MedinanRevelation

20Оят

Тарҷума — Аль-Маида 20

Сураи Аль-Маида Оят 20 - Хондан, Гӯш кун, Тарҷума, Тоҷикӣ : Ва Мӯсо ба қавми худ гуфт: «Эй қавми ман, неъматеро,…

Сураи Оят 20/120 — Сураи Аль-Маида المائدة (Medinan). Хондан Гӯш кун Тарҷума (Тоҷикӣ). Гӯш кун: Сураи Аль-Маида Гӯш кун, Сураи Аль-Маида Тарҷума, Сураи Аль-Маида mp3, Сураи Аль-Маида pdf. Оят 18–22. Ба Тоҷикӣ: Русский.