Сураи Аль-Маида Оят 31 - Хондан, Гӯш кун, Тарҷума, Тоҷикӣ : Худо зоғеро фиристод то заминро бикобад ва ба ӯ биёмузад,…

Аль-Маида · 31/120

Тарҷума Транслитератсия — Сураи Аль-Маида

فَبَعَثَ اللَّهُ غُرَابًا يَبْحَثُ فِي الْأَرْضِ لِيُرِيَهُ كَيْفَ يُوَارِي سَوْءَةَ أَخِيهِ ۚ قَالَ يَا وَيْلَتَا أَعَجَزْتُ أَنْ أَكُونَ مِثْلَ هَٰذَا الْغُرَابِ فَأُوَارِيَ سَوْءَةَ أَخِي ۖ فَأَصْبَحَ مِنَ النَّادِمِينَ ۝٣١

🔤 Transliteration

Faba`asal laahu ghuraabai yabhasu fil ardi liyuriyahoo kaifa yuwaaree sawata akheeh; qaala yaa wailataaa a`ajaztu an akoona misla haazal ghuraabi fa uwaariya saw ata akhee fa asbaha minan naadimeen

📖 Тарҷума (Ба Тоҷикӣ)

📖 Ба Тоҷикӣ

Худо зоғеро фиристод то заминро бикобад ва ба ӯ биёмузад, ки чӣ гуна ҷасади бародари худ пинҳон созад. Гуфт: «Вой бар ман, натавонам монанди ин зоғ бошам ва ҷасади бародарамро дафн кунам». Ва дар зумраи пушаймонон даромад.

🌐 Additional reference in Русский

📖 Ayah 📜 Tafsir 📚 Al-Waseet 🔤 Ayah (I'rab)

0:00

📜

Тарҷума — Tafsir

Маънои калимаҳои душвор:

— «غُرَابًا»: зоғ.

— «يَبْحَثُ»: мекофт, меканд.

— «يُوَارِي»: пинҳон мекунад, мепӯшонад, дафн мекунад.

— «سَوْءَةَ»: ҷасади мурда, чизи зишт ва нохушоянд, ки пӯшониданаш лозим аст.

— «يَا وَيْلَتَا»: вой бар ман, ҳайрату пушаймонии шадид.

— «النَّادِمِينَ»: пушаймоншудагон.

Тафсири оят:

Пас аз он ки Қобил бародараш Ҳобилро ба зулм ба қатл расонд, намедонист, ки бо ҷасади ӯ чӣ кор кунад ва онро дар саҳро партофта буд. Он гоҳ Худованди мутаъол зоғеро фиристод, ки заминро мекофт ва дар он зоғи мурдаеро дафн мекард, то ба Қобил нишон диҳад, ки ҷасади бародарашро чӣ гуна пинҳон ва дафн намояд. Қобил ин манзараро дида, бо ҳайрат ва пушаймонӣ гуфт: «Вой бар ман! Оё ман аз ин зоғ ҳам оҷизтар шудам, ки натавонам мисли он ҷасади бародарамро пӯшонам ва дафн кунам?» Пас аз он ҷасади бародарашро дафн кард ва аз пушаймоншудагон гардид. Аммо пушаймонии ӯ бештар аз он буд, ки ҷасадро дафн накарда буд ва ба гуноҳи бузурги худ — куштор — сазовори азоб гардид.

Фоидаҳои ин оят:

— Худованд ба бандагони худ роҳи некро нишон медиҳад, ҳатто тавассути махлуқоти хурд чун зоғ, то инсон аз ҷаҳолат ва саргардонӣ раҳо ёбад.

— Инсон бояд аз ҳар чизе, ки Худо барояш намуна мегардонад, ибрат гирад ва дар некӣ пешдаст бошад.

— Қатли нҳақ ва зулм ба наздикон сабаби пушаймонӣ ва зиён дар дунёву охират мешавад.

— Ислом дини раҳмат ва ҳидоят аст; ҳатто дар ҳодисаҳои талх роҳи наҷот ва ислоҳро нишон медиҳад.

— Пӯшонидани айб ва эҳтироми мурда аз одоби инсонӣ ва исломӣ аст.

— Пушаймонӣ даргоҳи тавба аст, аммо бояд пеш аз он ки фурсат аз даст равад, ба Худо рӯ овард ва аз гуноҳ даст кашид.

📜 Оят 29-33 — Сураи Аль-Маида

29إِنِّي أُرِيدُ أَن تَبُوءَ بِإِثْمِي وَإِثْمِكَ فَتَكُونَ مِنْ أَصْحَابِ النَّارِ ۚ وَذَٰلِكَ جَزَاءُ الظَّالِمِينَ

Мехоҳам, ки ҳам гуноҳи маро ба гардан гирӣ ва ҳам гуноҳи худро, то аз дӯзахиён гардӣ, ки ин аст ҷазои ситамкорон».

30فَطَوَّعَتْ لَهُ نَفْسُهُ قَتْلَ أَخِيهِ فَقَتَلَهُ فَأَصْبَحَ مِنَ الْخَاسِرِينَ

Нафсаш ӯро ба куштани бародар тарғиб кард ва ӯро кушт ва аз зиёнкорон гардид.

31فَبَعَثَ اللَّهُ غُرَابًا يَبْحَثُ فِي الْأَرْضِ لِيُرِيَهُ كَيْفَ يُوَارِي سَوْءَةَ أَخِيهِ ۚ قَالَ يَا وَيْلَتَا أَعَجَزْتُ أَنْ أَكُونَ مِثْلَ هَٰذَا الْغُرَابِ فَأُوَارِيَ سَوْءَةَ أَخِي ۖ فَأَصْبَحَ مِنَ النَّادِمِينَ

32مِنْ أَجْلِ ذَٰلِكَ كَتَبْنَا عَلَىٰ بَنِي إِسْرَائِيلَ أَنَّهُ مَن قَتَلَ نَفْسًا بِغَيْرِ نَفْسٍ أَوْ فَسَادٍ فِي الْأَرْضِ فَكَأَنَّمَا قَتَلَ النَّاسَ جَمِيعًا وَمَنْ أَحْيَاهَا فَكَأَنَّمَا أَحْيَا النَّاسَ جَمِيعًا ۚ وَلَقَدْ جَاءَتْهُمْ رُسُلُنَا بِالْبَيِّنَاتِ ثُمَّ إِنَّ كَثِيرًا مِّنْهُم بَعْدَ ذَٰلِكَ فِي الْأَرْضِ لَمُسْرِفُونَ

Аз ин рӯ бар банӣ-Исроил муқаррар доштем, ки ҳар кас каси дигарро на ба қасоси катли касе ё содир кардани фасоде бар рӯи замин бикушад, чунон аст, ки ҳамаи мардумро кушта бошад. Ва ҳар кас, ки ба ӯ ҳаёт бахшад, чун касест, ки ҳамаи мардумро ҳаёт бахшида бошад. Ва албатта паёмбарони Мо ҳамроҳ бо далелҳои равшан бар онҳо фиристода шуданд. Боз ҳам бисёре аз онҳо ҳамчунон бар рӯи замин аз ҳадди хеш таҷовуз мекарданд.

33إِنَّمَا جَزَاءُ الَّذِينَ يُحَارِبُونَ اللَّهَ وَرَسُولَهُ وَيَسْعَوْنَ فِي الْأَرْضِ فَسَادًا أَن يُقَتَّلُوا أَوْ يُصَلَّبُوا أَوْ تُقَطَّعَ أَيْدِيهِمْ وَأَرْجُلُهُم مِّنْ خِلَافٍ أَوْ يُنفَوْا مِنَ الْأَرْضِ ۚ ذَٰلِكَ لَهُمْ خِزْيٌ فِي الدُّنْيَا ۖ وَلَهُمْ فِي الْآخِرَةِ عَذَابٌ عَظِيمٌ

Ҷазои касоне, ки бо Худо ва паёмбаронаш ҷанг мекунанд ва дар замин ба фасод мекӯшанд, он аст, ки кушта шаванд ё бар дор гарданд ё дастҳову поҳояшон яке аз чапу яке аз рост бурида шавад ё аз сарзамини худ бадарға шаванд. Инҳо расвоияшон дар ин ҷаҳон аст ва дар охират низ ба азобе бузург гирифтор оянд.

← Оят 30 📖 Аль-Маида Оят 32 →

Аль-МаидаФеҳристи Қуръон

120Оят

MedinanRevelation

31Оят

Тарҷума — Аль-Маида 31

Сураи Аль-Маида Оят 31 - Хондан, Гӯш кун, Тарҷума, Тоҷикӣ : Худо зоғеро фиристод то заминро бикобад ва ба ӯ биёмузад,…

Сураи Оят 31/120 — Сураи Аль-Маида المائدة (Medinan). Хондан Гӯш кун Тарҷума (Тоҷикӣ). Гӯш кун: Сураи Аль-Маида Гӯш кун, Сураи Аль-Маида Тарҷума, Сураи Аль-Маида mp3, Сураи Аль-Маида pdf. Оят 29–33. Ба Тоҷикӣ: Русский.