Soera Al-Ma'idah — Vers 31

Woorden die uitleg nodig hebben:

• "Yabhasu" (يَبْحَثُ): betekent "hij woelt/graaft in de grond" – het krabben en omwoelen van de aarde met poten en snavel.
• "Saw'ah" (سَوْءَةَ): verwijst naar het lichaam of de schaamte/het bloot – hier bedoeld: het dode lichaam van de broer dat onbedekt lag.
• "Yuwari" (يُوَارِي): betekent "bedekken, verbergen" – hier: het begraven van het lichaam.
• "Ya waylata" (يَا وَيْلَتَا): een uitroep van spijt en wanhoop, ongeveer: "Wee mij!" of "O mijn ellende!"
• "An-nadimin" (النَّادِمِينَ): degenen die diepe spijt en berouw voelen.

De Tafsir (uitleg) van de vers:

Toen Qabil (Kaïn) zijn broer Habil (Abel) had gedood, wist hij niet wat hij met het lichaam moest doen. Hij liet het achter op de grond, onbedekt. Toen stuurde Allah een raaf die in de aarde begon te woelen en te graven. Deze raaf groef een kuil en begroef daarin een dode raaf, zodat Qabil met eigen ogen kon zien hoe hij het lichaam van zijn broer moest bedekken en begraven.

Op dat moment besefte Qabil zijn onvermogen en riep hij vol spijt uit: "Wee mij! Ben ik dan niet in staat om net als deze raaf te doen en het lichaam van mijn broer te bedekken?" Hij besefte dat zelfs een vogel meer begrip en fatsoen toonde dan hijzelf. Daarop begroef hij zijn broer, maar het was te laat – de daad was al verricht. Hij werd één van degenen die diep berouw voelden, maar zijn spijt kwam nadat hij zijn broer had gedood en de zonde was begaan.

Deze spijt was echter niet omdat hij zijn broer had vermoord uit gehoorzaamheid aan Allah, maar omdat hij de gevolgen van zijn daad besefte: hij had zijn ouders bedroefd, zijn broer verloren en de toorn van zijn Heer over zich afgeroepen. Sommige geleerden zeggen dat zijn berouw voortkwam uit het feit dat hij het lichaam niet direct had begraven, niet omdat hij daadwerkelijk berouw had over de moord zelf.

Een boodschap voor ons hart:

Beste broeder en zuster in de mensheid, zie hoe Allah de schepping gebruikt om de mens te onderwijzen. Een raaf werd een leraar voor de zoon van Adam. Dit toont ons de wijsheid van Allah in alles wat Hij schept. Niets is nutteloos in deze wereld – zelfs een vogel kan een les bevatten voor de mensheid.

Deze gebeurtenis leert ons ook hoe belangrijk het is om het lichaam van een overleden mens te eren en te begraven. De Islam heeft dit later als een groot recht van de mens vastgelegd: het verzorgen en begraven van de doden is een plicht van de gemeenschap.

En laten we vooral stilstaan bij de gevaren van jaloezie en haat. Qabil was jaloers op zijn broer vanwege een wereldse kwestie, en die jaloezie leidde hem tot de eerste moord op aarde. Hoeveel ellende had hij kunnen voorkomen als hij zijn woede had beheerst en naar Allah had teruggekeerd?

Moge Allah ons beschermen tegen de listen van onze eigen ziel en ons leiden naar oprecht berouw vóórdat het te laat is. Want de deur van berouw staat open voor degene die terugkeert vóórdat de dood hem bereikt. Laten we leren van de les van Qabil en ons haasten naar vergeving en goede daden, zodat wij niet tot de spijtigen behoren op de Dag dat spijt niets meer zal baten.