სურა ალ-მაიდა — აია 31

(და როცა დაინახა, რომ მის ძმას მკვლელობის განზრახვა ჰქონდა, მან დაიწყო მისი შეგონება, სურდა, რომ მას შეშინებოდა ალლაჰის სასჯელის და უთხრა): «მე მსურს, რომ შენ აიღო საკუთარ თავზე ცოდვა, რომელიც ჩემს მიმართ ჩაიდენ [ჩემი მკვლელობა], და ასევე შენი სხვა ცოდვებიც [რომლებიც მანამდე ჩაიდინე], და ცეცხლის მკვიდრთა შორის აღმოჩნდე. და ეს არის საზღაური ბოროტმოქმედთათვის».

სულმა მისმა დაიყოლია ძმის მკვლელობაზე და მოკლა იგი, და იქცა უმალვე წაგებულთაგან.

ამ მიზეზით [პირველი მკვლელობის გამო] ჩვენ დავუწესეთ ისრაელის შვილებს: ვინც მოკლავს ადამიანს არა სხვა ადამიანის მკვლელობის გამო [არა როგორც სასჯელი მკვლელობისათვის] და არა მიწაზე ბოროტების გავრცელების გამო, — თითქოს მან ყველა ადამიანი მოკლა. ხოლო ვინც სიცოცხლეს შეუნარჩუნებს ადამიანს, — თითქოს მან ყველა ადამიანს სიცოცხლე შეუნარჩუნა. და მართლაც, ჩვენი მოციქულები უკვე მოვიდნენ მათთან [ისრაელის შვილებთან] ცხადი ნიშნებითა და მტკიცებულებებით, რომლებიც მიუთითებდნენ მათი მოწოდების ჭეშმარიტებაზე. მაგრამ ამის შემდეგაც მათგან ბევრმა აშკარად გადააჭარბა საზღვრებს მიწაზე.

ჭეშმარიტად, სასჯელი მათთვის, ვინც იბრძვის ალლაჰისა და მისი მოციქულის წინააღმდეგ და ცდილობს დედამიწაზე უწესრიგობის გავრცელებას [ადამიანების მკვლელობითა და ბოროტებით], არის ის, რომ ისინი: მოკლულნი იქნებიან, ან ჯვარს აცვამენ, ან მოეჭრებათ ხელები და ფეხები ჯვარედინად, ან გაძევებულნი იქნებიან მიწიდან [იმ ქვეყნიდან, სადაც ჩაიდინეს ბოროტება]. ეს მათთვის არის სირცხვილი ამქვეყნად, ხოლო მარადიულ ცხოვრებაში მათ ელოდებათ დიდი სასჯელი.