سورت مائده — آیت 42

د کلمو معناګانې:

• سَمَّاعُونَ لِلْكَذِبِ: د دروغو ډېر اورېدونکي (یعنې د دروغو منل او هغو ته غوږ نیول).
• أَكَّالُونَ لِلسُّحْتِ: د حرامو او ناروا مالونو ډېر خوړونکي. "سحت" هغه حرام مال ته ویل کېږي چې د هغه له امله د انسان برکت له منځه ځي او رسوايي یې لازمه وي، لکه رشوت او سود.

د آیت تفسیر:

دا آیت د یهودو د یوې ډلې په اړه نازل شوی چې د دروغو اورېدل او د حرامو مالونو خوړل یې عادت و. دوی به د پیغمبر صلی الله علیه وسلم خدمت ته د فیصلې لپاره راتلل، خو په حقیقت کې دوی د حق منلو اراده نه لرله، بلکې د رشوت او ناروا ګټو لپاره به راتلل.

الله تعالی خپل رسول صلی الله علیه وسلم ته اختیار ورکړی چې که دوی د فیصلې غوښتنه وکړي، نو که یې وغواړي، د دوی ترمنځ فیصله وکړي، او که یې وغواړي، له دوی څخه اعراض وکړي او فیصله ونه کړي. که له دوی څخه اعراض وکړي، دوی به هغه ته هېڅ ضرر رسولی نه شي، ځکه چې الله تعالی د هغه ساتونکی دی. خو که یې وغواړي چې د دوی ترمنځ فیصله وکړي، نو باید په عدل او انصاف سره فیصله وکړي، که څه هم دوی ظالمان او دښمنان وي. الله تعالی عادلان او هغه کسان خوښوي چې په فیصلو کې انصاف کوي، حتی که فیصله د دښمن په خلاف وي.

فايدې:

• دا آیت د عدل او انصاف اهمیت ښیي، چې مسلمان باید په هر حالت کې عادل وي، حتی که فیصله د خپل دښمن په خلاف وي.
• الله تعالی خپل رسول ته د دښمنانو په مقابل کې ډاډ ورکړی چې که له دوی څخه اعراض وکړي، دوی به هغه ته هېڅ ضرر رسولی نه شي، ځکه چې الله د هغه ساتونکی دی. دا د مومنانو لپاره د زړورتیا او ډاډ سرچینه ده.
• په دې آیت کې د حرامو مالونو له خوړلو سخته منع شوې ده، ځکه چې دا د برکت د له منځه تلو او د رسوايي سبب ګرځي.
• د فیصلې په وخت کې پر عدل ټینګار شوی، او دا چې الله تعالی عادلان خوښوي، نو مسلمانان باید د عدل په لاره ولاړ وي ترڅو د الله له مینې برخمن شي.